vrijdag 24 juni 2016


Meisjes houden van roze en jongens van blauw. Tenminste dat zeiden ze vroeger. Tegenwoordig mogen jongens ook roze aan en mogen meisjes stoere dingen doen. Een jongen met een prinsessenjurk? We moeten het tegenwoordig dapper vinden in plaats van abnormaal. Als ouders/opvoeders zijn we in een heel nieuw tijdperk beland: de genderneutrale opvoeding.

Genderneutraal betekend dat de termen 'jongen' en 'meisje' worden losgelaten. En genderneutraal opvoeden is dan ook dat er geen onderscheid wordt gemaakt in de rollen van de verschillende geslachten. Er zijn al vele ouders wereldwijd die zich richten op deze manier van opvoeden. Ook in Zweden is er een school die zich compleet richt op dit genderneutraal opvoeden. Lees hier het artikel.

Verschil tussen jongens en meisjes

Ik zelf zou niet kiezen voor deze manier van opvoeden. Ik wil niet zeggen dat het slecht is, of dat ik de manier van opvoeden afkeur. In tegendeel, ieder zijn ding. Ikzelf geloof er alleen niet in. Er is een verschil tussen mannen en vrouwen, zowel lichamelijk en geestelijk. Dat is bepaald door Moeder Natuur en dat is niet zomaar gebeurd, dat is belangrijk geweest bij de ontwikkeling van de mens. Zo heb ik ooit gehoord dat mannen bij paniek situaties beter kunnen handelen en dat vrouwen juist gaan schreeuwen (voor hulp), waardoor er meer hulp komt. Hm zou het?

Mannen en vrouwen kunnen zich onderscheiden in bepaalde stereotypes. Bijvoorbeeld: mannen houden van auto's en vrouwen van shoppen. Bij genderneutraal opvoeden, mogen deze stereotypes niet meer worden gebruikt. Die moet je helemaal vergeten. Eigenlijk ga je je kind helemaal niks meer opleggen in het kader van 'mannelijk' en 'vrouwelijk.'

Een voorbeeld

Ik denk eerder dat voorkeuren ontwikkelen door het voorbeeld van de ouders. Ik zie het zelf gebeuren bij mijn eigen kinderen. Ik heb een zoon en een dochter en in mijn opvoeding heb ik dus te maken met het opvoeden van 2 individuen van beide geslachten. En in hun ontwikkeling heb ik ze zeker gestuurd. Mijn zoon wil net zo sterk zijn als papa en mijn dochter wilt net zo later worden als ik. Zij wilt ook een tasje met make-up en hetzelfde werk doen als mama.

Dat wil niet zeggen dat een dochter kan opkijken tegen een vader en net zo wilt zijn als hem. Helemaal niet, dat is het punt niet. Maar kinderen kijken nou eenmaal op tegen een volwassene en zijn ook vaak bewust van hun eigen geslacht. Waarom zou je dan niet vertellen dat er jongens en meiden zijn? Welke kant stuur je je kind dan op? Is dan niet het einde zoek?

Eigen keuzes maken

Hier thuis mogen de kinderen spelen waarmee ze willen. Als Hayden met een Barbie zou willen spelen, mag dat van mij. En Hayley speelt ook weleens mee op de kamer van Hayden met z'n auto's. Dat ze zelf kiezen waar ze mee willen spelen vind ik prima en ik dwing ze niks op. Toch stuur ik ze met mijn niet-genderneutrale opvoeding een bepaalde richting op. Hayden naar de mannendingen en Hayley naar de vrouwendingen. Zolang zij daar niet tegen vechten, ga ik daarmee door. Ik vind het verschil tussen man en vrouw wel belangrijk. En wat daarin hun interesses zijn, is hun eigen keuze.





Ik vind niet dat je je kind in een hokje duwt als je zegt: jij bent een jongen of jij bent een meisje. Waarom zouden we niet trots zijn op ons geslacht? Zo zijn we geboren en ik leer mijn kinderen liever dat ze van zichzelf moeten houden zoals ze zijn; als jongen of als meisje.

Hoe voed jij je kinderen op? Genderneutraal of liever niet?

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!