vrijdag 31 juli 2015



Beste kassière van de Dirk,

Vandaag kwam ik een paar boodschappen bij je halen. Ik ga eigenlijk nooit meer naar de supermarkt sinds een aantal maanden. Ik bestel mijn boodschappen namelijk online. Heerlijk met 2 kinderen en een druk werkrooster. Geen gesjouw meer en verveelde kinderen in de supermarkt. Maar ik was in de stad en had toch wat nodig. En jouw supermarkt zat op mijn weg.

Ik haalde wat flesjes drinken, een paar billendoekjes en wat pyamapapjes voor mijn zoontje. Het was vandaag toch best warm en eenmaal in de stad hadden mijn kinderen acute dorst. Vandaar de flesjes drinken. En die billendoekjes waren thuis alweer op. Mijn zoontje kon niet wachten met drinken, maar dat moest toch van mij. Ik reken namelijk liever eerst mijn spullen netjes af voordat ik het open maak. Best netjes toch?

Dat flesje werd op de band gezet en jij rekende op dat moment af met een klant voor mij. Mijn zoontje gilde, vanwege het flesje. En toen schrok ik. Niet van hem hoor, op dat gillen van hem had ik al gerekend. Ik schrok van jou. Je snauwde naar mijn zoontje met een schelle afkeurende stem: "Heeeee joh hallo." Ik was even verbijsterd. Deed je dat nou echt? Zo lelijk? Ik geloof graag dat je schrikt van zijn gilvolume, maar kom op hé. Moest dat nou zo?

Ik besloot mezelf in te houden. Wie weet zou je toch nog een vriendelijke en grappige opmerking maken. Maar die kwam niet. Ook geen "Hallo" of "Goedemiddag" toen ik aan de beurt was. Ik kreeg alleen een afkeurende blik. Terwijl mijn zoontje snakkend naar zijn flesje drinken keek, zette ik mijn pinpas in het pinapparaat. Mijn zoontje gilde weer, het flesje drinken was er nog niet snel genoeg voor hem. En je deed weer lelijk. Toen kookte ik van binnen. Geloof me, ik irriteer me ook soms als een gek aan zijn gegil, maar hé, wie ben jij? Ik ben zijn moeder, ik probeer er mijn draai erin te vinden en het hem af te leren. Maar dat is echt niet zo makkelijk. Ik kan onmogelijk zijn mond dicht tapen. Jij hoeft alleen maar even op je kiezen te bijten een paar minuten en dan zijn we weer weg. Nee jij moest zo nodig zeggen dat "dat kind" niet zo moest gillen.

Beste mevrouw je had het wel over mijn zoon. Een jongetje van 2,5 jaar dat nog heel veel moet leren qua fatsoen. Maar kom op hé, dat hebben sommige mensen na 50 jaar nog niet eens. Dus ik waardeer jouw lelijke opmerkingen en gesnauw absoluut niet. Dat verdient mijn zoontje zeker niet. En je werkt in een supermarkt. Heb je serieus nog nooit een gillend of huilend kind daar gezien? Dat is juist de hot spot voor de meeste kinderen om in tranen uit te barsten. Volgens jou kon ik maar beter niet naar een supermarkt gaan met zo'n gillend kind. Even serieus? Dus dat recht wilde jij mij ontnemen? Ik heb je even de wind van voren gegeven en in gedachten verfrommelde ik de bon die je aan mij wilde geven en gooide die naar je. Maar ik nam een stap terug. Hoewel ik het voor mijn kind opnam, hij stond er ook bij. Al was hij zich van geen kwaad bewust. Hij besefte niet dat wij stonden te discussiëren over zijn gegil, hij gaf alleen om dat flesje drinken. En zo gaat dat met kinderen. Die zijn vrij egoïstisch. Die houden geen rekening met kassières die niet houden van gillende kinderen. En dus besloot ik maar weg te lopen. Jij stond intussen met tranen in je ogen. Je leidinggevende stond er al bij en opeens had je spijt. Ik niet. Want mijn kind verdient een moeder die het voor hem opneemt. Ook al wordt ze zelf soms knettergek van hem. Als iemand wat van zijn gegil zegt, ben ik het. Niet jij, niemand niet.

6 opmerkingen:

  1. Wat heb je dit onwijs mooi verwoord zeg! Zo liefdevol! En echt, wat een idiote situatie, ik zou ook echt uit mijn vel springen denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat goed van je! Tijdens het lezen kon ik alleen hopen dat je er iets van zei. Ik dacht eerst dat je ging weggaan zonder opmerking, want de kans is groot dat ik dit zou doen... Gelukkig zei je erbiets van. Dat mens moet op haar plaats gezet worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het gillende kind in de supermarkt is een klassieker. Ik kan me voorstellen dat je de reactie van de kassière niet prettig vond. Maar misschien had ze een slechte dag?

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat zou me geen zak uitmaken dat iemand een slechte dag heeft. Daar heb ik toch niks mee te maken? Ik reageer me toch ook niet af op mijn werk. Begrijpelijke reactie, en wat een achterlijk kassamens.

      Verwijderen
  4. oooh ik zou er meteen wat van zeggen. Dat als ze zo doet zeker niet gaat werken. Maar snap wel dat je op dat moment met je mond vol tanden staat.

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!