dinsdag 22 juli 2014

Toen Hayley kleiner was gingen we al vaak met haar naar een binnenspeeltuin. Altijd een goede plek voor kinderen om lekker te spelen. Maar ook een gevaarlijke plek. Het zijn niet de toestellen of het speelgoed die direct een gevaar zijn, maar het zijn andere kinderen. Met name jongetjes. Jongetjes van ongeveer 5 tot 8 jaar oud.

Ik weet nog wel dat Hayley lief aan het spelen was als klein meisje. Ze kroop een beetje op het springkussen. Een jongetje van ongeveer 6 jaar oud begon om haar heen te springen als een idioot. Hij was veels te groot en te wild om te spelen in het gedeelte voor de kleine kinderen. Ik irriteerde me rot aan het irritante jongetje. Wat zou die moeder zich schamen. Ik hoopte dat ik nooit zo'n vervelend kind zou krijgen.

Vandaag was het weer zover. Hayley wilde graag naar de binnen speeltuin. Het was hartstikke rustig dus we hadden alle ruimte om te spelen in het gedeelte voor de kleine kinderen. Daar speelde ik met Hayden en Hayley ging rennen in het gedeelte voor de grotere kinderen.

Hayden liep schattig rond en probeerde alle ballen om zich heen te verzamelen, wat nogal een karwei was voor hem. Hij genoot en ik genoot ervan dat beide kinderen zich goed konden vermaken. Dat genot werd al snel onderbroken door 2 vervelende (snert)jongetjes die als een stel onopgevoede idioten begonnen rond te rennen. Ze gooiden keihard met de blokken, blokkeerden de glijbaan, duwde Hayden weg van hun eigen gebouwde huis, zaten op de rand van het springkussen en ga zo maar door. Vol verbazing en afschuw keek ik om me heen. Ik stuurde de jongens dan ook maar weg. 2 Andere moeders speelden er ook met allebei een klein dochtertje. Zij durfden er blijkbaar niks van te zeggen dat hun dochters bijna een blok tegen hun hoofd kregen. Ik wel. En kon alleen maar denken: "Hayden, hopelijk word jij nooit zo'n jongetje."

Ik irriteer me er wel vaker aan. Niet dat ik een hekel heb aan alle andere kinderen. Maar jongetjes van een bepaalde leeftijd zijn vaak zo vervelend. Het is alsof ze een plaat voor hun hoofd hebben en alles en iedereen voor hen moet wijken. Het plan dat ze in hun hoofd hebben gaat door. Met blokken gooien is ok. En dat er iemand geraakt kan worden, daar wordt niet aan gedacht. Misschien heeft het niks te maken met de opvoeding. En is het een fase waar alle jongens doorheen gaan. Ik heb geen idee.

Hayden begon ook al de muren van blokken om te timmeren en wild te gooien met ballen. Met zijn 1 jaar staat het hem nog schattig en baldadig. Maar over een jaar of 4 zal ik er toch anders over denken. Het zit misschien gewoon in de genen van jongetjes. Misschien hoort het er gewoon bij en lukt het bijna geen ouder een jongen op dat moment onder controle te krijgen. Ik kan alleen maar mijn best doen Hayden zo op te voeden, dat hij niet zo vervelend wordt. Of het zal lukken, geen idee. Ik houd mijn hart vast. Intussen blijf ik gewoon hopen dat hij nooit zo'n vervelend jongetje wordt.
Categories: ,

6 opmerkingen:

  1. Denk dat het gedeeltelijk in de genen van jongens zit. Helaas. Maar baldadigheid hoort wel bij jongens....de één meer als de ander denk ik wel. Voor een deel is dat ook wel iets wat jongens "leuk" maakt. Een kind wat je zomaar ergens "neer kunt zetten" en vervolgens twee uur blijft zitten lijkt mij persoonlijk ook niet zo leuk....maar denk dat het een fase is die erbij hoort en waar je al ouders zijnde zo goed mogelijk sturing aan moet geven....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad. Ik merk ook al baldadigheid bij Hayden. En iedere ouder gaat er anders mee om. Moeten ze ook zelf weten natuurlijk. Maar ik spreek een kind er op aan. Niet voor hen, maar voor mijn eigen kind. Ik zal mijn best doen Hayden zo op te voeden dat hij rekening houdt met de kinderen om zich heen. Gelukkig er zijn genoeg kinderen die dat wel kunnen.

      Verwijderen
  2. Genen of niet. Ook kleine wildebrassen moeten leren dat er andere kinderen spelen. Gooien met blokken naar kleintjes is gewoon niet OK. Punt. Aanpakken die handel! Taak voor de ouders...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Elise, ik vind echt dat je gelijk hebt. En vooroordeel of niet, het is altijd hetzelfde type gezin. Tja, kan er niks anders van maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jongens zijn baldadig en druk, maar het is toch echt taak vd ouders om dat in goede banen te leiden. Ookal ben je druk en baldadig, ook dan moet je je gedragen. Sorry maar in zulke gevallen falen de ouders. Wat hierboven gezegd wordt.. altijd zelfde type gezin. Druk en baldadig, maar wel met fatsoen en regels.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Denk zelf dat het grotendeels te maken heeft met opvoeding... Je zou als 6 jarige en ouder echt wel beter moeten weten... Ik sta vaker versteld en met grote ogen te kijken als ik ouders niet zie corrigeren wanneer ze zicht hebben op onacceptabel gedrag van hun zoon of dochter.... Ik was vroeger ook wat feller tegen die kinderen die raar gedrag vertoonde bij mijn dochter in de buurt....maar ben na een aantal ervaringen met de ouders van die rare kinderen toch wat milder geworden....mijn meisje raakte ook compleet in paniek van die situaties... en spreek ik dus nu het personeel aan (waar dat mogelijk is) en maak melding van vervelende kinderen...mogen die het oplossen...

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!