vrijdag 23 mei 2014


 
Toen ik hoorde dat ik een meisje kreeg, zag ik meteen al het roze en de poppen voor me. Samen met mijn meisje thee drinken met knuffels en poppen aan een klein tafeltje. Het leek me zo een schattig vooruitzicht. Ik wilde alles voor haar gaan kopen: poppenbedjes, stoeltjes, bergen poppen en alles dat die dingen nodig hebben. Vroeger was ik ook dol op poppen. Ik had er zelfs een hoop bewaard. Dan kon ze daar ook mee spelen. Het leek me zo leuk.

Hayley groeide op. En interesse in poppen kreeg ze gewoon niet. Terwijl leeftijdsgenootjes met hun pop sleurde door de kamer, had Hayley die 'poppenmoedergevoelens' niet. Ik dacht dat het misschien wel later zou komen. Ik kocht ook maar gewoon een pop voor haar. Een hele lelijke met haren van touwtjes  en een afschuwelijk jurkje. Hayley sloeg de pop altijd weg. Ze keek er een beetje angstig naar. Zou ze soms bang zijn?

Voor haar tweede verjaardag kreeg ze van iemand een kleine babyborn. En ik kocht voor haar een poppenwagen van Hello Kitty. Ze heeft er nooit interesse in gehad. De pop niet en de wagen niet. Het was leuk voor de heb. Maar de pop moest ergens in een speelgoedkist worden gelegd en al snel lag er een laag stof op de poppenwagen. Ze was gewoon geen poppenkind.

Na een jaar werd het duidelijk dat Hayley nogal bang is voor poppen. Hoe groter de pop, hoe enger ze hen vindt. De babyborn die ze kreeg was niet zo heel groot, dus die kon ermee door. Maar vriendinnen hadden grotere poppen en die moesten echt uit haar buurt blijven. Hayley is bang voor de ogen, ze hebben zo'n starende blik. Het bevalt haar echt niet. Geen pop mag op haar kamer komen. Toen ik haar ook vroeg wat ze wilde verkopen met de Ijhallen, rende ze naar haar la en toverde de lelijke pop met touwtjes haren eruit. "Deze mag weg hoor mama, die is eng."

En dat was nog een kleine pop. Waar ze pas echt bang voor is, zijn mensen verkleed in die poppenpakken. Toen we naar Lego World gingen, liepen er mensen in pakken rond. Sommigen waren verkleed als die gele Lego figuurtjes en andere als karakters uit films. Toen Hayley dat zag, gilde ze het uit. Ze werd zo angstig dat ze zelfs begon te trappen toen ik haar optilde. We moesten ver weg met haar lopen, pas toen werd ze rustig. De dag was heel leuk, maar toen eenmaal de poppen in beeld kwamen, kon ze er niet over ophouden. Terwijl de meeste kinderen lachend met een wandelend pak op de foto gaan, zit Hayley doodsbang in een hoekje.

Ik vind het wel heel sneu. Ik zou ook graag zien dat ze helemaal happy met een grote knuffel op de foto gaat. Maar nee, ze is zo bang. Ook in Slagharen liepen de mascottes rond. 2 Grote wasberen. En net toen we rustig zaten te eten na een lange dag, kwamen ze het restaurant binnen. Hayley vloog onder de tafel. Hayden vond het wel heel leuk. We lieten de wasbeer daarom maar even bij de tafel staan. Gelukkig gilde Hayley het niet uit. Ik zou haar daarom ook nooit dwingen. Ze hoeft het niet leuk te vinden. Ze vindt het gewoon eng en kan die pakken niet helemaal plaatsen. We hebben haar verteldt dat er gewoon mensen in zitten, maar dat maakt het niet minder eng. Het zijn denk ik gewoon die enorme ogen die zo gek staren. Hayley kan er maar niet langs kijken, voor haar is het intimiderend en beangstigend.

Hayley roept vaak dat ze heel graag naar Disney wilt. Maar met de grote angst voor poppen zie ik het momenteel nog niet zitten. De angst voor poppen zit er al vanaf kleins af aan in en ik heb geen idee hoe ze hier overheen gaat groeien. Hayden is niet bang, dus misschien kan hij haar helpen. Ergens begrijp ik de angst ook wel hoor. Ik vind het niet onnatuurlijk, eerder een beetje vervelend. Die grote starende dode blik in de ogen, het heeft ook wel iets engs. Al zeg ik dat natuurlijk niet tegen Hayley. Hopelijk groeit ze over de angst heen, tot die tijd lopen we nog maar met een grote bocht heen om wandelende pakken en komen er geen poppen in dit huis.

9 opmerkingen:

  1. Wat zielig zeg. Geen idee wat je moet doen eraan. Het gaat vast vanzelf wel over. Succes ermee!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Misschien eens met de huisarts over deze kwestie gaan praten. Er schijnen veel goede therapie├źn hiervoor te zijn. zoals teken of rollenspel therapie. Daarin komt vaak naar voren wat een kind nou daadwerkelijk eng vind en hoe je daar als ouder mee om kunt gaan. En er word gekeken naar hoe het probleem op te lossen. Want poppen eng vinden aanzich is helemaal niet erg maar wel als het je leven gaat beheersen. En zoals ik in je blog kan lezen beheerst het wel degelijk haar leven. Een dagje efteling/plopsaland of disney zit er niet in. En alle plekken vermijden waar poppen zijn is best lastig overal zijn poppen. Laat je eens goed informeren over de mogelijkheden. Een therapie klinkt misschien zwaar maar dat hoeft het echt niet te zijn. een aantal keer spelen / tekenen met iemand die kennis van angsten heeft en daarin jou prachtige dochter kan begeleiden om over haar angst heen te komen is voor iedereen prettig maar vooral voor Hayley. Ze hoeft dan nog steeds geen poppenkind te zijn, dat zal ook nooit de bedoeling zijn maar niet meer bang zijn kan al zo'n opluchting zijn voor haar maar ook voor jou als moeder.

    Ik hoop dat je iets aan de tip hebt en natuurlijk hoop ik nog het meest dat Hayley van deze nare angst afkomt. Want bang zijn voor zoiets moois en leuks als poppen dat is gewoon naar.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor je tip. Zelf vind ik therapie ook wat extreem. Ze is niet angstig genoeg daarvoor denk ik. Daarnaast zal zo'n therapie ook nog ontzettend duur zijn denk ik. Ik hoop gewoon, zoals ik aan aangaf in mijn blog, dat Hayden haar er een beetje overheen kan helpen.

      Verwijderen
  3. Mijn eerdere opmerking is weer verdwenen, dat ik er zelf nooit overheen ben gegroeid, maar goed, ik vind de reactie hierboven wel overdreven. Elk kind is toch wel ergens bang voor? Met een ander hoef je niet naar een pretpark omdat hij/zij nergens in durft. Moet die ook in therapie? Ze loopt toch niet hele dagen te schreeuwen omdat ze bij een vriendinnetje een pop heeft gezien? Dan beheerst het niet haar leven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee ze loopt niet dagen te schreeuwen gelukkig. Ze wilt een pop alleen niet aanraken of ernaar kijken. Het beheerst niet haar leven. Zo is ze ook een lange tijd bang geweest voor ballonnen. Daar kwam ze overheen toen ze 3 was. We hopen dat ze ook vanzelf over die poppenfobie heen komt.

      Verwijderen
  4. Het zal vast wel over gaan als ze ouder wordt, ik zou me er niet druk om maken.
    Ik heb een angst voor ballonnen, verjaardagen van de kinderen vind ik vreselijk haha.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Poppen zijn ook eng... ik vind ze zelfs nu nog (33 jaar) ook eng.... we waren laatst in Plopsaland en BUMBA was er ook, die is echt heel eng met die draaiende ogen in dat grote pak en die helemaal niets zegt....brrrrr...die poppen moeten bij mij ook niet in de buurt komen;).......Mijn meisje is ook geen poppenkind (speelt er 3x in het jaar mee).....ze is niet zo bang als hayley maar wel terughoudend.....Ik zou het nooit forceren, haar dwingen of wat dan ook.....

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!