dinsdag 13 augustus 2013

 
Hayley is een gevoelig meisje, altijd al geweest. Toen ze baby was hadden we het idee dat ze hooggevoelig was. Bij teveel prikkels begon ze namelijk te huilen. Hayley was alles behalve een huilbaby, maar zodra er verandering plaats vond kreeg ze het moeilijk. En ook in drukke ruimtes werd ze erg onrustig. We besloten haar dan ook te 'beschermen' tegen deze prikkels en dus ervoor te zorgen dat ze niet snel overprikkeld zou worden. Dat deed haar dan ook erg goed.

Nu Hayley een peutertje is, zie ik die hooggevoeligheid op een andere manier naar boven komen. Een stuk sterker dan toen ze een baby was. We dachten eerst altijd dat ze te soft was en te lief. Maar na een hoop zoeken op internet weet ik nu zeker dat het hooggevoeligheid is.

Op de peuterspeelzaal vonden we het belangrijk dat Hayley van zich leerde af te bijten. Maar Hayley doet het gewoon niet. Als een kindje haar een duw geeft loopt ze weg. Ze vind het kindje dan stout en heeft geen behoefte meer aan verdere interactie met dat kindje. Terug slaan wilt ze niet, dat doet ze echt niet. Waarschijnlijk omdat ze dat zielig vindt.

Maar dat blijft het niet alleen bij. Hayley lijkt zich heel erg te kunnen inleven in het gevoel van anderen. Ken je die reclame van Fisherman's Friend dat die jongen op het station staat? Hij zet zijn ene vriendin op de trein en de andere vriendin ontvangt hij net. Ondertussen stromen de tranen door de Fisherman's Friend. Toen Hayley die reclame voor het eerst zag, zat ze naast mij op de bank. Ze kreeg haar ogen niet van het scherm en begon opeens hard te huilen. Ik vroeg verbaast wat er was. "Die meneer is verdrietig en dat vind ik niet leuk!" riep ze snikkend. Ik hield haar vast en troostte haar. Ik lachte erom, wat een gekkie. Toen besefte ik nog niet dat het met de hooggevoeligheid te maken zou hebben.

En dit soort dingen zijn de laatste tijd vaker gebeurd. Net als kort geleden. Pablo had 1 van zijn koffiekopjes buiten op de tafel laten staan. Hayley zag dat en rende naar het raam. Ze begon hard te huilen, want dat arme koffiekopje stond helemaal alleen buiten en had het koud. Ze werd ontroostbaar en dus haalde ik het kopje maar naar binnen. Ik schrok nogal van haar heftige reactie. Het is maar een kopje. Maar in Hayley's wereld heeft dat kopje gevoel en dus laat je hem niet alleen buiten in de tuin.

Ook heeft ze een oog voor detail. Ze ziet het meteen als mijn moeder naar de kapper is geweest of een nieuwe jurk aan heeft. Zo stond er op Koninginnedag een man naast ons. Hij had hetzelfde vest aan als dat Pablo in de kast had hangen, maar dan een andere kleur. Hayley zag het meteen. Ze kijkt niet alleen, ze ziet haar omgeving ook echt. En zodra er iets is veranderd, ziet ze dat meteen. Bijvoorbeeld als het gras is gemaaid in de tuin, of als ik alleen maar een tafel heb verschoven, krijg ik een opmerking.

De voorgaande situaties zijn typische kenmerken van hooggevoeligheid. Net als het feit dat die kindjes niet zo houden van verrassingen, een punt dat ik al in meerdere blogjes heb genoemd. En toen ik dat las was het meteen duidelijk voor mij. Hayley reageert altijd best vreemd als we haar verrassen. Ze is heel blij, maar lijkt er toch niet zo goed tegen te kunnen. Ze kan dan opeens niks meer zeggen. Precies zo reageerde ze toen we Scarlett kochten. Ook is Hayley erg perfectionistisch, schrikt snel, houdt niet van vieze/natte kleren en ze beleeft alles erg intensief.

Hayley is hooggevoelig. En dat geeft niet, dat is gewoon zo. Ik zal altijd rekening houden met haar gevoelens. Ik denk dat begeleiding niet nodig is hierin. Al zal ik het wel bespreken met het consultatiebureau, daar moeten we volgende maand toch heen met haar.

De hooggevoeligheid hoort gewoon bij haar. Het maakt haar sociaal en ook heel schattig. Als ze vindt dat je een mooi shirt aan hebt zal ze dat altijd tegen je zeggen. Hayley maakt dus een hoop complimenten op een dag. Dat sociale en gevoelige maakt haar in mijn ogen een prachtig mens. Ik denk dat zij met haar gevoeligheid in de toekomst vele mensen en dieren zal helpen en liefde zal geven. Ik kan dus alleen maar trots zijn. En ten slot kan ik zeggen: de appel valt niet ver van de boom.

Categories:

12 opmerkingen:

  1. Herkenbaar, ik ben ook een HSper, er mijn oudste zoon ook. Het is een eigenschap, vaak een kwaliteit, maar soms ook een opgave. je leert met de jaren. Ik werk met mensen met heel mijn hart en ben dierenvriend, in hart en nieren. Dieren werken ook helend voor mij, ik word er rustig van, die rust heb ik nodig, dat compenseert alle prikkels, je inzet, je oog voor schoonheid en detail, vaak heel mooi allemaal, maar ook vermoeiend. Ik leer mijn zoon omgaan met prikkels, zich afsluiten indien nodig en een manier van tot rust komen, bijtanken. je mag inderdaad heel erg trots zijn op je lieve meisje!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ook hier heel herkenbaar met een dochter die HSP is. Alleen mijn advies is om wel advies en raad te gaan vragen. Mijn dochter is in de pubertijd in een sociaal isolement terecht gekomen door het feit dat ze HSP is. Met name op het voortgezet onderwijs zijn kinderen heel hard tegen elkaar en dat kan heel lastig zijn voor kinderen die HSP zijn. Jarenlang onderzoek heeft uitgewezen dat HSP een aangeboren hersenaandoening is en valt onder autisme. Trots mag je zeker zijn want het zijn de mooiste mensen die er zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat ik heb gelezen is dat autistische kinderen vaak hooggevoelig zijn. Maar iemand met hooggevoeligheid is niet meteen autistisch. Hooggevoelig is ze zeker, maar autistisch? Ik ben niet het type mama dat er persé hulp zoekt van buiten af (ieder zijn eigen keuze natuurlijk). Ik zal haar zelf coachen en niet iemand die haar een stempeltje geeft. Ik wil haar eerst zelf leren hoe om te gaan met de wereld om zich heen. Mocht dat niet gaan dan kunnen we altijd hulp zoeken. Een beetje advies kan natuurlijk geen kwaad.

      Verwijderen
  3. Zelf ben ik HSP'er. Ook mijn dochtertje en zoontje zijn dat allebei... allebei uiten ze dat op een andere manier. mijn dochtertje word letterlijk ziek van grote veranderingen. Zodra er een verhuizing of dergelijke grote veranderingen zijn zit ik met haar in het ziekenhuis. Als we een dagje weg gaan bereiden we haar daar dagen vooraf al op voor. Gewoon omdat ze anders niet lekker in haar velltje zit.
    Zoonlief is heel anders. die word als hij te veel prikkels krijgt ontroostbaar. Blijft dagen huilen. Soms lastig maar we vinden er ondertussen onze weg wel in.

    EN gelijk hulp van buiten af zou ik ook niet willen hoor. Ben zelf een HSP'er en ik heb nooit hulp gehad. zou ik ook niet willen. Mijn kinderen dus ook niet. want het leuke aan een HSP'er zijn is dat je meer ziet/voelt/ervaart dan andere mensen maar je bent ook gewoon mens je hebt niet het gevoel anders te zijn dan andere behalve dan dat je iets meer kan dan een ander en wat gevoeliger bent.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee inderdaad, zo denk ik er ook over. Ze is gewoon mens. Ze kan prima functioneren alleen is ze wat gevoeliger dan een gemiddeld mens. Nu gaan we gewoon onze weg erin vinden in ons gezin. En we zien wel wat de basisschool haar gaat brengen.

      Verwijderen
  4. En ja, onze dochter (in november wordt ze alweer 5 jaar oud) is ook een HSP-er (en het is een 'karaktertrek', en geen ziekte!)... en ben ik er achter gekomen dat ik het ook ben;) .... een paar jaar geleden is het balletje al gaan rollen en ben blij dat het een 'naam' heeft want ik zat soms met mijn handen in het haar...waar ik veel baat bij heb gehad is het lezen van boeken en heb een jaar geleden een training/workshop gevolgd, en dat gaf me hele fijne handvatten voor zowel mijzelf als mijn dochter. Ik heb de workshop vooral gevolgd omdat ze naar 'school' ging... Voor mijn dochter een behoorlijke impact, als HSP-er... om haar zo goed mogelijk te kunnen begeleiden en voor te bereiden. Want ze vertoeft behoorlijk wat uurtjes per week buiten mijn zicht en bescherming, de grote wereld waar ze geen/weinig rekening houden met HSP-ers.. We hebben dit ook op school tijdens de intake verteld. 2 van de kleuterjuffen op school zijn gespecialiseerd in kindjes met HSP en ik ben dolblij dat ze bij 1 van de juffen in de groep zit! Ze weten precies hoe ze dingen wel en niet moeten aanpakken... voor mij een hele gerustelling....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het is een prachtige dochter! Ik ben ook erg gevoelig! niet hoog gevoelig, maar bij het minste dat ik zie kan ik tranen voelen opkomen zowel bij goed als bij slecht.

    Ik ween bijvoorbeeld op de luchthaven als ik iemand oppik en ik zie mooie verhalen passeren, ik ween als ik een ontroerend moment zie :) eigenlijk bij veel dus!

    Zolang je het aankan en zij er mee kan leven, denk ik niet dat er nood is voor extra hulp.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oohhh wat herken ik Sem hierin zeg, heb er nog nooit op die manier naar gekeken!
    Wat ik bijvoorbeeld nu al doe (ook al bij Eline) is alles uitleggen, wat weer gaan doen en wat erna, Eline reageerde altijd van Oké en Sem luistert aandachtig van wat er gebeuren gaat die dag.
    Als ik bv door haast hem niets vertel merk ik dat hij dan vaak van slag is net of hij het nodig heeft om zich voor te bereiden, en idd veel van de dingen die jij Schrijft over hoe haley reageert zo reageert Sem ook! Ga toch ook eens op Internet koken!

    Thanxxx ;)

    Esther

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Graag gedaan. 1 Op de 5 kindjes heeft het ongeveer (las ik op internet) dat is best veel vind ik. Ik let er de laatste dagen nu veel op. En Hayley is vooral bezig met haar reuk. Ze wilt alles ruiken. En ook houdt ze echt NIET van vieze kleren haha. We hebben nu ook besloten haar geen kado's voor haar verjaardag te geven. We gaan met haar samen naar de speelgoedwinkel en daar mag ze zelf wat uitzoeken. Met kado's uitpakken reageert ze vaak ook wat terughoudend. Dus dit jaar proberen we eens wat anders! Jij succes met Sem!

      Verwijderen
  7. Bijzonder en ook wel erg herkenbaar (in mezelf). Ik kan mij wel herinneren dat ik veel te veel meeleefde met anderen en ook veranderingen kan ik niet goed hebben. Ik denk dat met een papa en mama die goed om haar denken het helemaal goed komt!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat fijn dat je nu al herkent dat je dochter HSP is! Zo kun je haar beter begrijpen en begeleiden; heel fijn voor haar denk ik.
    Ik ben ook een HSP-er, maar heb lang niet geweten wat 't is. Als gevolg hiervan heel wat problemen gehad, maar nu ik 't weet, begrijp ik mezelf een stuk beter. :)
    Zou proberen er wel wat rekening mee te houden en haar te laten zien dat je haar begrijpt. :) Werk zelf op een kdv en zie daar ook vaak HSP kindjes, die het echt niet naar hun zin hebben op een standaard kdv-groep.. Veelste groots en druk!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh wat herken ik mijzelf, hoe ik als kind was en nu ook. Ik ben ook hooggevoelig en in mijn tijd was je dan anders en wist niemand wat hsp was.
    Mijn moeder dus ook niet. Wat goed om te zien hoe jij er mee omgaat en dat het je niet afschikt. Ik ben lid geweest van een vereniging voor hoogevoeligheid. Ik had hier heel veel aan.. ik zie niet alleen maar de negatieve kanten van hsp maar ook zeker de ppositieve kant.. ik voel dingen zo goed aan. Heb empathie voor andere etc etc.. komt allemaal goed.. je bent niet anders als je hsp bent.. maar juist bijzonder.. bijzonder mooi! Hayley is dat ook!

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!