dinsdag 22 januari 2013


De nee-fase en de "zelluf doen" fase hebben we achter de rug. Het is weer tijd voor een nieuwe peuterfase: de waarom fase.

Eerlijk gezegd dacht ik dat het een fase was die veel later zou beginnen. Een vriendinnetje van Hayley begon er namelijk mee toen ze bijna 5 jaar was. Maar nee dus. Nadat ze een aantal keer had gevraagd: "Waalom dan mama?" begon het mij toch wel op te vallen.

De waarom fase is begonnen voor Hayley en mijn kennis wordt zwaar op de proef gesteld.
Het is een fase die mij ook aan het denken zet, want ja waarom is sneeuw wit of waarom vinden vogels zaadjes zo lekker?

Ik hoor weleens voorbij komen dat de waarom fase zo'n irritante fase is. Ik kan het mij eerlijk gezegd (nog) niet voorstellen. Het is denk ik een hele belangrijke fase. Hayley ziet mij als de bron van alle kennis. Die mama die weet alles wel, ze weet altijd waar alles ligt en kan alles wat stuk is weer maken. Alles dat Hayley wilt weten vraagt ze dus aan mij, ik vind het een groot compliment.
Ze heeft ook pas rust zodra ik haar een antwoord heb gegeven op haar vraag. "O ok dan!" is vaak haar antwoord, ze is tevreden dat ze antwoord heeft gekregen en kan daarom een tijdje later weer met een nieuwe vraag komen. Ik vind het leuk om met haar te praten en haar dingen te leren, dus waarom zou ik het irritant vinden?

Nu zij mij telkens vraagt 'waarom' iets gebeurd of zo is, stel ik haar ook weleens een vraag. "Waarom vind je pannenkoeken zo lekker dan?" zo kan ik haar ook eens mooi aan het denken zetten. Een vraag stellen is voor haar een stuk makkelijker dan antwoorden op een vraag. "Pannenkoeken zijn lekker zoet mama!"

Die waarom fase is voor mij ook wel een teken dat ze langzaam toe is aan de basisschool. Hoewel ik het heerlijk vind dat ze lekker thuis is, weet ik dat ze er echt aan toe is. Ik niet hoor. Ik denk dat op haar eerste schooldag mijn tranen zullen rollen. Maar ook op school zullen een hoop van haar vragen worden beantwoord. Nu ben ik gelukkig nog haar wandelende encyclopedie.

Of de waarom fase nou persé een peuterfase is? Ik denk het niet. Ik heb mij laten vertellen dat de waarom fase eindeloos kan duren. Maar zitten we eigenlijk niet ons hele leven in een fase waarin wij ons afvragen waarom iets gebeurd of waarom iets zo is?



Categories: ,

7 opmerkingen:

  1. Weer een stap.. Ze ziet jou als Supermama en dat is idd een compliment. Knap dat je de positieve dingen ziet aan deze fase, want ik hoor ook vaker dat het negatief is als iets leuks.

    En waarom zou het negatief zijn als je kind graag wil leren van de kleine en de grote dingen die zij dagelijks meemaakt. Best logisch lijkt mij..

    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ze wordt groot! Volgens mijn moeder was mijn waarom-fase wel irritant omdat ik de meest bizarre vragen stellen waar niemand het antwoord op wist. Ik kreeg uiteindelijk een boek, volgens mij iets van 1001 vragen met antwoorden voor kinderen. Superleuk! Misschien een ideetje als deze fase wat langer gaat aanhouden. Vind dat je er supergoed mee omgaat trouwens. Jij bent een supermama volgens mij :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ah lief van je haha. Tja maybe wordt het nog wel irritant inderdaad! Zo'n boel is wel een goed idee voor als ze wat groter is :)

      Verwijderen
  3. Leuk, weer een nieuwe uitdaging. Wij zitten nu in de overloop van de 'nee-fase' naar de 'mama... is dit?'-fase. C. wil van alles weten wat het is, hoe het heet. En als wij dan iets heel anders zeggen dan wat het is, roept hij heel hard 'nee, dat is...' en dan het goede woord. Geeft soms grappige situaties ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Weer een stap in de ontwikkeling!
    Het is zeker weer een nieuwe uitdaging deze vragen te beantwoorden hihi.

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!