woensdag 1 augustus 2012

De toekomst is een groot leeg gat. Deze moet je zelf invullen en wat is er nou leuker dan als kind te bedenken hoe je dit grote gat gaat vullen. Je bent gretig om te leren en je wilt de wereld op je eigen manier gaan ontdekken. Je bent jong dus je hebt nog een heel lang leven voor je, dromen mag. En zo dromen we allemaal over later.

Je zit op school als klein kind en denkt aan de dag dat je groot bent. Wat wil je dan toch zijn? Brandweerman of misschien wel dierenarts?Wat wil je allemaal bereiken in het leven? Wat ga je studeren en wat voor werk ga je daaarna doen?

Ooit was ik ook dat meisje dat droomde over later. Ik wilde graag een mannequin worden, dat leek mij fantastisch. Deze droom kwam uit, van mijn 14e tot mijn 20e deed ik volop modellenwerk. Maar er zijn ook dromen die niet uitkwamen. Ik ben gek op dieren en wilde dan ook dierenarts worden. Helaas kan ik niet tegen bloed en naalden, tja dan kun je het beroep arts wel vergeten.

Of ik verder al mijn dromen heb kunnen bereiken? Zoveel mogelijk. Ik probeer het uiterste uit het leven te halen, maar dan op mijn eigen manier. Ik heb (nog) geen behoefte aan verre reizen of een uitdagende super baan. Ik droomde er altijd al van een jonge mama te zijn en dat ben ik nu.
Een kans op een studie heb ik al gehad en ik hoef niet meer te bedenken wat ik later wil worden.
Nu ben ik al die volwassen vrouw. Ik had geen idee dat 'later' al zo snel zou zijn, het leek allemaal nog zo ver weg.

De tijd vliegt. Dat besef kwam gister. Er kwam een vriendin van de balletacademie op bezoek. We hebben elkaar 3,5 jaar geleden voor het laatst gezien (als het niet langer is). Zo'n 12 jaar geleden zat ik nog bij haar op school en hadden we elke dag samen balletles. En nu zat ze bij mij thuis, inmiddels 20 weken zwanger van een zoon en getrouwd. Dat we ooit samen arm in arm naar school liepen kan ik mij nog goed herinneren, maar het is al zolang geleden. Er is in 12 jaar tijd gewoon zoveel gebeurd.

'Opeens' zijn dingen veel langer geleden. "O dat is al 15 jaar geleden" Kan ik al zover terugrekenen? Zijn dingen al zolang geleden? Heb ik al zoveel dingen meegemaakt? Ja, ik ben inmiddels 25 jaar oud. Al een kwart eeuw 'huppel' ik vrolijk op deze aardbol rond. Het leven schiet voorbij, in een oogwenk is mijn dochter alweer bijna 3, ben ik inmiddels alweer bijna een jaar getrouwd en heb ik mijn huis-boompje-beestje(s).

Of ik mij oud voel? Nee zeker niet. Ik heb hopelijk nog een heel lang leven voor mij, maar heb ook al een lang leven achter mij.
Nu ben ik moeder. Dromen over later kan zeker, alleen niet meer of wat ik 'later' worden wil. Niet meer denken over wat ik wil gaan studeren. Ik hoef niet meer te fantaseren met wie ik later toch ga trouwen (deze zit naast mij op de bank) of op welke leeftijd ik moeder zou worden. De antwoorden op deze vragen zijn al gegeven. Het leek allemaal zover weg, dat groter worden, het volwassen worden. Maar die tijd is al aangebroken.

Nu is later ver weg voor mijn dochter. Straks zal zij dromen over wat ze wilt worden en wie toch haar droomprins zou zijn. Mijn later is al nu, maar laat haar 'later' nog maar lekker ver weg zijn.

Waar droomde jij vroeger van?
Categories:

8 opmerkingen:

  1. Wauw wat ontzettend mooi geschreven! Ik droomde vroeger altijd dat ik danseres zou worden.. Helaas ben ik toen ik zwanger was gestopt met dansen.. En gelukkig dat ik nu kleine peuters dansles geven op mijn stages! Toch een beetje van mijn droom waar kunnen maken.

    Verder droomde ik van rond mijn 30ste een kindje krijgen. Dit ging ook niet helemaal zo als gepland en werd op mijn 19e mama.

    Nogmaal mooi geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk blogje weer! Ik droomde vroeger ook van jong mama worden, maar ook een hele grote bruiloft met 10000 bloemen en een taart van 10 lagen haha. En verder wilde ik elke week wat anders worden, er zijn zoveel leuke beroepen te bedenken. Nu wil ik nog maar 1 beroep en dat is die van supermama!! :D

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik droomde ervan om dierverzorgster te worden in de dierentuin liefst met olifanten. Maar helaas is het vrijwilligerswerk op de kinderboerderij geworden omdat ik door mijn beperking me school dierverzorging niet kon afmaken. En heb ook altijd gezegd voor me 30ste een kindje... helaas is dat er ook nog niet van gekomen, maar zou mooi zijn als het er voor me 35ste er nu wel van komt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooie blogje. Mooi beschreven ook allemaal. Ik wilde ook dieren verzorgster worden in een dierentuin. Echter waren er hier in de buurt geen scholen en heb ik alsnog een papiertje gehaald voor mijn droom baan. Ik heb zeker dromen, en blijft dit ook houden maar ben ook zeker erg gelukkig met het hier en nu.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Prachtig geschreven en zo herkenbaar, ik ben 29 nu...bijna 30, zucht waar is de fantaseer en droomtijd gebleven. Ik wist al heel vroeg dat ik Mama wilde worden...Mama van een meisje welteverstaan, gelukkig is die droom uitgekomen.

    Xxx Miranda

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Nou, hier nog iemand die dierenarts wilde worden. En net als jij: bloed, naalden, wonden: ieieieieieieie!!!!!
    Laatst las ik in een vriendenboekje terug dat ik juf wilde worden. Dat is wel gelukt! (Maar heeft ook heel lang niet op de lijst gestaan)
    Ja gek hè, dat je gewoon 15 jaar in de tijd terug kan gaan en toen al een soort van zelfstandig was. In ieder geval geen kind (in mijn geval dan). Vind het maar raar hoor, dat ouder worden. Maar je doet er niks aan en het geeft ook steeds meer rust. Ook lekker!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ho Ho, je bent pas 25! Dit is een tussen-evaluatie. Je kunt nog alle kanten op. Werken mag je nog tot je 65e of misschien zelfs langer tegen de tijd dat wij daarbij in de buurt komen. En je bent nooit te oud om te leren, dus als je nog graag een studie wilt doen, nu is je kans. Je bent pas 25. Ik ken mensen die na hun 50e nog het roer om gooiden, om dromen waar te maken, dus ga er gewoon voor als je iets wilt. En dat betekent niet dat je niet mag stilstaan bij wat je allemaal al hebt bereikt in die 25 jaar hoor, want ook dat is heel belangrijk! (Maar niet het eindstation.)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee helemaal mee eens! Wie weet ooit weer naar school, maar ik zie mezelf er eerlijk gezegd niet meer ziiten. Ach we weten niet wat de toekomst zal brengen. We zullen zien :)

      Verwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!