zaterdag 19 mei 2012

Zo'n driekwart jaar geleden namen we een hondje in huis. Geloof het of niet, maar het was Pablo die mij smeekte om een hondje. Ik was niet echt een 'hondenmens'. Mijn hele leven woonde ik samen met katten, dus een hond in huis nemen, vond ik toch wel echt even spannend.

Ik wilde dan wel graag een klein hondje. Zodat de drollen niet te groot zijn en de hond Hayley niet omver kan lopen. Zo maakten we via vrienden kennis met het ras chihuahua/dwergpincher. Kleine lieve hondjes met een leuk karaktertje. We waren al verliefd op kleine chihuahua's dus toen we hun hondje Lily zagen, waren we verkocht. Meteen gingen we thuis opzoek naar nestjes met pups. En al snel vonden we een nestje in Utrecht. We konden dezelfde week terecht om te kijken en voordat ik het wist zat ik thuis met een hond op schoot, genaamd Valentino (roepnaam: Tino). Ik moest er echt even aan wennen. Hoe leuk en schattig ze ook zijn, er moet een hoop energie in zo'n hondje worden gestoken.
Pablo zou met hem op puppytraining gaan, maar het kwam er nooit van. Ik leerde hem thuis wat commando's, maar daar bleef het bij. Totdat ik het deze week echt even zat was. Ik ben altijd met hem thuis, dus ik maak ook de dingen met hem mee als hij stout is. Tino moest en zou getraind worden. Pablo heeft geen tijd ervoor, dus dan ga ik er wel heen.

Ik meldde ons aan voor een jonge honden training en zo kon ik vanmorgen al terecht voor de eerste les. We stromen wel in, dus in deze cursus zitten nog 5 lessen en een examen. Ik ga net zolang met hem door totdat ik mijn doel heb bereikt. Dat zijn geen papiertjes met erop: geslaagd. Ik wil dat hij goed met andere honden omgaat en goed naar mij luistert, dan heb ik mijn doel bereikt. Al moeten we er 10 trainingen voor doen, dat maakt mij niet uit. Al denk ik niet dat het nodig is.

Vanmorgen moesten we ons om 09:30 uur melden in een park in Almere Buiten. Ik kwam in de groep
bij 3 andere jonge honden en baasjes. We hebben een uur lang allerlei oefeningen gedaan. Valentino luisterde in het begin echt niet. Ik had brokjes mee om hem te belonen, maar hij haalde zijn neus er voor op. Uiteindelijk haalde ik maar mijn brood en beleg uit de tas en toen kon hij opeens heel goed luisteren! Hij leerde heel snel en was heel enthousiast. Ik weet dan ook zeker dat hij straks een heel ander hondje is. Niet het perfecte hondje natuurlijk, maargoed dat is ook een beetje saai.

Rond kwart voor 11 was de training afgelopen en zijn we na wat spelen richting huis gegaan. Hij was ontzettend moe van al dat rennen en luisteren. De komende week zullen we dan ook hard gaan oefenen met alles wat we vandaag hebben geleerd. Al zal er vandaag denk ik niet meer veel van terecht komen. Valentino is op een kussen gaan liggen en ik heb hem sindsdien niet meer gehoord.


Categories:

3 opmerkingen:

  1. Ik hoop dat hij wat leert die kleine dondersteen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jaaa komt goed, hij zal straks voorbeeldig zijn ;)

      Verwijderen
  2. Hopelijk doet de cursus zijn werk en zal jullie kleine dondersteen straks een voorbeeldig hondje zijn ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!