zondag 6 maart 2016


Dat loslaten is voor mij altijd wel een heel proces geweest. En dan maakt het niet uit of het gaat om de eerste schooldag of de eerste zwemles. Ik vind dat soort eerste stapjes altijd wel spannend. Maar hoe ouder de kinderen worden en hoe meer ervaren ik zelf word als ouder, het loslaten gaat steeds beter. Er is alleen 1 ding dat echt wat tijd nodig heeft voor mij en dat is het: alleen buiten spelen.

Hayley is 6 jaar oud en mag sinds kort alleen buiten spelen. Maar wel met duidelijke grenzen en regels. Gelukkig wonen we best wel ideaal als het gaat om een speelplek voor de kinderen. Ongeveer 3 jaar geleden schreef ik een blog over het feit dat er bij ons in de buurt helemaal geen speeltuin was. Uiteindelijk heb ik samen met een andere buurvrouw, de gemeente en de woningbouwvereniging om de tafel gezeten en hebben we gezamenlijk een speeltuin verwezenlijkt. Dat waren de beste stoute schoenen die ik ooit had aangedaan. Want daarmee is wel een goede plek gecreĆ«erd voor de kinderen in de buurt om buiten te spelen en een plek om samen te komen. En ik hoef alleen maar de deur open te doen en af en toe door het raam te spieken of alles goed gaat. Fantastisch.

Nu vind ik het nog wel een beetje eng om Hayley helemaal alleen door de buurt te laten banjeren. Ze mag dus niet van de speeltuin af en mag nergens zonder toestemming naar binnen. We hebben hier duidelijk afgesproken dat ze zelfstandig mag buiten spelen in de buurt als ze haar zwemdiploma heeft. Tot die tijd is haar vrijheid buiten beperkt. Maar daar heeft ze vrede mee. Het geeft haar een extra drive goed haar best te doen met zwemmen en ze heeft een punt om naar toe te werken.

Deze vakantie heeft ze een lange middag alleen buiten gespeeld. Het was mooi weer en er waren een aantal buurtvriendinnen ook in de speeltuin. Hayden en ik speelde een uurtje mee en daarna gingen wij naar binnen. Hayley mocht echter buiten blijven, zolang als ze wilde. Meestal mag ze een uurtje alleen en daarna moet ze naar binnen. Maar ze wordt echt groot en zelfstandig. Ik moest haar die vrijheid gunnen. Ze waren zo lekker aan het spelen. Ze mocht dan ook zolang als ze zelf wild buiten spelen. Uiteindelijk kon ze zelf niet zo goed met de vrijheid omgaan, want om de haverklap klopte ze aan om een geplukte bloem te laten zien of gewoon iets te vertellen. Ik wist dan heel goed dat het niet om die ene bloem ging of wat dan ook, maar dat ze gewoon tussentijds mijn hoofd wilde zien.

Langzaamaan krijgt ze dus steeds meer vrijheid. En gelukkig is dat ook goed voor haar. Ze gaat akkoord met de grenzen en regels. En het is zo fijn die speeltuin zo voor de deur. Die dag heb ik boven gespeeld met Hayden en vanaf zijn slaapkamerramen konden we Hayley zien (en horen) spelen.



Nu weet ik niet of te streng ben wat betreft de buiten-speel-regels. Maar ik doe wat voor mij goed voelt. Hoe zit het bij jullie thuis wat betreft de regels van het buiten spelen?
Categories:

1 opmerking:

  1. Wij hebben helaas geen speeltuin dichtbij. Vanaf 4 jaar mogen ze zelf op de stoep voor het huis. Niet de hoeken om, zodat we ze altijd meteen kunnen zien als we het huis uit lopen. Inderdaad altijd vragen voordat ze met iemand mee naar binnen gaan. Met 6 jaar mogen ze om het blok heen. Dat is wel een mooi rondje zonder oversteken.

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!