donderdag 11 februari 2016


De mensen die mij al een lange tijd volgen weten dat ik 2 jaar lang thuisblijfmama ben geweest. Dat heb ik met heel veel plezier gedaan. We stonden thuis (met beide voeten stevig op grond) achter het feit dat ik me voltijd zou bezighouden met het opvoeden en verzorgen van de kinderen.

2 Jaar geleden schreef ik een blogje over dat thuisblijfmoederen waarin ik 5 vragen beantwoordde die ik toen ontzettend vaak naar mijn hoofd kreeg geslingerd. Inmiddels is mijn kijk op het thuisblijfmoederschap best wel veranderd nu ik een werkende moeder ben. Een beetje gek misschien, maar wel eerlijk.

De eerste vraag: Wat doe je nou de hele dag?
Zoals ik al zei, veel! Door de weeks moet ik Hayley naar school brengen en halen. Overdag doe ik huishouden, speel ik met Hayden en verzorg hem. Ik doe administratie, werk aan mijn blog en kijk TLC. Ook ga ik 1 keer per week een ochtend naar het centrum en ben af en toe aan het theedrinken met een vriendin.

Als ik nu een dag heb zoals het bovenstaande beschreven, dan heb ik een rustige dag. Administratie, Hayley brengen en ophalen en tv kijken zijn dingen die ik tussen alle andere dingen door doe. Ik doe nu zoveel meer op een dag. Ik werk 5 dagen/avonden in de week. En daarnaast doe ik ook nog het huishouden en breng de kinderen van hot naar her. Als ik er nu zo op terug kijk had ik het helemaal niet druk als thuisblijfmoeder, ik hield mezelf gewoon bezig. Maar druk? Nee.

De tweede vraag: Wil je altijd thuisblijfmoeder blijven?
Nee hoor, absoluut niet. Zodra de kinderen ouder zijn wil ik zeker wel een vaste baan. Misschien ga ik geen 40 uur in de week werken, maar zo'n 20 of 30 uur in de week lijkt me prima. Dit thuisblijfmoederschap is een periode. Voor hoelang weet ik nog niet, dat zie ik wel.

Ik heb een contract van 25 uur in de week. Dus het bovenstaande klopt wel. Ik vind dit namelijk prima. Meer wil ik nog niet werken, maar minder ook niet.

De derde vraag: Maar je hebt geen diploma, vind je dat niet eng?
Nee wat zou ik daar eng aan moeten vinden? Alsof je kansloos bent zonder diploma. Ik heb samen met mijn man een goedlopend bedrijf opgezet. Ook wil ik werken in de horeca. Daar is ervaring een pré, papieren zeggen niet heel veel.

Dat is zeker zo. Ik baal wel eens dat ik niet ben afgestudeerd. Een papiertje was wel mooier geweest. Maar mijn huidige baan gaat prima. Ik heb bij binnenkomst een functie gekregen en groei steeds verder door. Ervaring en doorzettingsvermogen heeft mij ook verder gebracht.


De vierde vraag: Kent je leven wel diepgang?
Hoe diep moet je leven zijn? Geloof me, ik heb het 1 en ander meegemaakt en gezien op jonge leeftijd. Dat heeft vele littekens achtergelaten. Ik heb even genoeg diepgang gehad. Ik ben blij een stabiele basis te hebben nu en te kunnen genieten van de 'simpele' dingen in het leven. Mijn leven is nu mooi zoals het is. En ik geniet daarvan. Voor een ander is mijn leven misschien niet genoeg. Maar hé, nou en?

Het antwoord hierboven is misschien niet voor iedereen duidelijk genoeg. Maar dat is even niet belangrijk. Toen die tijd waren bepaalde littekens niet genoeg geheeld en die zijn nu heel genoeg. Mijn leven kent nu een stuk meer diepgang. Ik zit niet meer alleen met mijn neus in de luiers. Ik heb veel meer mensen om mij heen en maak elke dag weer wat mee. Dat zorgt zeker voor genoeg diepgang in mijn leven. En ook voor voldoening. Als thuisblijfmoeder zat ik toch iets teveel tussen 4 muren. Dat is gelukkig nu niet meer zo.

De vijfde vraag: Verveel je je nou nooit?Jawel, soms. Er zijn dagen dat ik verveelt ben. Maar dat heb ik altijd wel gehad. We kunnen nooit helemaal tevreden zijn he? Ik zorg dan dat er meestal wel iets leuks in de planning staat, zodat we naar wat leuks kunnen uitkijken. En die dagen dat ik me verveel, kom ik ook wel door.

Dat soms, werd op een gegeven moment: vaak. Ik ben niet voor niks gaan werken. Eerlijk gezegd moet ik er ook niet meer aan denken om fulltime thuis te zitten. Ik zou me elke dag vervelen. Wat ik nu als een heerlijke uitrust-/pyjama dag zie, was toen een dagelijkse- sleur- dag.

Dit is natuurlijk mijn ervaring, een eerlijke blik op toen en nu. Het gaat erom waar je gelukkig van wordt. Het thuisblijfmoederen heb ik met veel plezier gedaan. En nu ik werk kijk ik ook weleens uit naar mijn vakantie, zodat ik alleen maar hoef te moederen. Hoe dan ook. Thuisblijfmoeder of werkende moeder, het moederschap ben ik op beide vlakken meer gaan waarderen. Want thuis of werkend, beide is zwaar. Maar beide op een verschillende manier.

Zo zag ik als thuisblijfmoeder de kinderen teveel en nu heb ik weken dat ik de kinderen te weinig zie, voornamelijk Hayley. Wat wel zo is, tenminste vind ik. Is dat het fulltime thuis zijn het beste was voor mijn kinderen. Hayley was toen een stuk stabieler emotioneel. Nu moet ze vaak huilen als ik ga werken. En ook Hayden is niet altijd even blij. De opvang is een prima uitkomst. Maar toch zijn ze liever thuis. Ze zijn nu een stuk meer vermoeid, niet altijd even vrolijk en eten niet altijd goed. Hayley vindt het eten van de opvang vaak vies en Hayden moet in de middag avond eten, wat niet altijd goed erin gaat.

Voor mezelf gaat alles weer een stuk beter nu ik werk. Ik ben niet meer zo mama- moe. Iets dat ik wel was toen ik fulltime thuis zat. Dan wilde ik op sommige momenten even (gillend) de deur uit gaan en iets voor mezelf doen. Dat is nu mijn werk. Dan ben ik even Elise en is er niemand die constant bij me op schoot zit. Daardoor kan ik weer een leukere en ontspannenere moeder zijn als ik thuis ben.

Hoe dan ook. Beide heeft voor en nadelen. Ik ben wel blij met de situatie nu. De kinderen hebben het ook wel leuk op de opvang en ik heb mijn eigen ding waar ik gelukkig van word. Het thuisblijfmoederschap zit er voor mij echt niet meer in.

2 opmerkingen:

  1. Heel herkenbaar hoor, om die reden zou ik nooit een thuisblijfmoeder kunnen zijn. Je wereld wordt zo klein. Ik werk 2 dagen in de week, en vind het dan daarna heerlijk om te rommelen in huis en met de kindjes. Hoe kan je nog uitkijken naar vakantie als je altijd al thuis bent? En ervaringen/meningen kunnen veranderen toch? Ik hou ervan dat je ook daarin eerlijk bent. Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik herken wel een aantal dingen die je hierboven beschrijft.
    Zelf ben ik nooit een thuisblijfmoeder geweest, maar ik denk er soms wel over na.
    Op dit moment werk ik 3 dagen in de week. Dit is voor bij de max om het moederschap, het huishouden en werk goed te combineren.

    Ik zou het heerlijk vinden om thuis te blijven bij mijn dochter. Maar van de andere kant ben ik bang dat ik mij inderdaad ga vervelen. Of ga je nog meer in het huishouden doen en zoeken.
    Ook denk ik dat de constante aandacht wat je kind wil hebben ook vermoeiend gaat worden. Dat je dan het liefst de deur uit wil rennen en even tijd voor jezelf wil hebben.
    Bovenstaande nadelen van het thuisblijven herken ik soms als ik een week of langer vakantie heb.

    Maar goed, werken en het moederschap heeft ook zo zijn voor- en nadelen. Uiteindelijk gaat het erom waar je je goed bij voelt.

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!