zondag 3 januari 2016


Aan het nieuwe ritme dat we sinds begin december hebben, zijn we inmiddels helemaal gewend. De kinderen hebben het naar hun zin op de opvang (Hayley iets meer dan Hayden) en mijn man en ik weten alles zo te combineren dat we allebei genoeg uren kunnen draaien op ons eigen werk. Het was een hoop gepuzzel, maar eindelijk is het plaatje compleet. Schematisch gezien klopt alles dat we doen. En dat is fijn. Het creëert rust. Maar aan de andere kant ook veel onrust, want er ontbreekt toch een stukje in de puzzel. We zijn namelijk als geheel gezin heel weinig samen.

Dat is eigenlijk al best lang zo, maar sinds kort nog meer. Eén van ons is eigenlijk altijd aan het werk of Hayley zit op school. Mijn man en ik zijn door de weeks overdag vaak samen met Hayden thuis en zodra Hayley uit school is, is vaak 1 van ons al richting het werk. En de andere dagen dat we allebei moeten werken, zijn de kinderen in de middag op de opvang. We wisselen elkaar dus maar af. En daarbij zijn we maar weinig compleet. Eigenlijk is er altijd wel iemand weg.

Ook al zijn we daar aan gewend, het maakt het soms niet minder makkelijk. We werken hard voor ons gezin. En het gene waar we dus voor werken is maar weinig compleet. Maar we zullen vast niet het enige gezin zijn in Nederland die dat zo beleefd.

De kinderen lijken het er niet heel moeilijk mee te hebben. Al zijn ze wel het liefste thuis met 1 van ons of ons allebei. Vooral Hayden is een echte huismus. Hij houdt van zijn eigen kamertje en speelgoed en lekker thuis hangen op de bank. Elke zaterdag gaan ze naar opa en oma om daar een nachtje te logeren. Daar heeft hij altijd heel veel zin in, maar de volgende ochtend staat hij toch wel weer te popelen om lekker naar huis te gaan.

Nu ik overdag werk, zie ik de kinderen ook een stuk minder. Met 4/5 avonden in de week was ik gewoon elke dag overdag bij ze, maar nu dus niet meer. Heerlijk hoor overdag werken! Maar ik mis de kinderen dan wel een stuk meer. Dat was dit weekend zo erg dat ik er even doorheen zat. Ik had de kinderen zo weinig gezien de afgelopen week, dat ik het moederschap gewoon heel erg miste. Wat me soms zo erg vermoeid, zoals ruziënde of rommel makende kinderen, miste ik juist heel erg. De kinderen waren zaterdag gaan slapen bij mijn ouders en de volgende dag was het huis nog steeds netjes. Daar besloot ik dan ook lekker verandering in de brengen. Toen ze thuiskwamen mochten ze lekker rommel maken met cakejes versieren en taart maken.


En er zijn dagen dat ik gek word van de rommel en de herrie, maar ik had het zo gemist dat de hoeveelheid rommel mij echt niet interesseerde. Ik wilde niets liever dan de kinderen laten snoepen en kliederen. En ik deed gewoon lekker mee. Zo kon ik een uurtje later alle rommel opruimen en dat heb ik met heel veel liefde gedaan. Ook toen ze ruzie begonnen te maken had ik nergens last van. Ik kon zo kalm blijven! Zelfs op de punten waar ik normaal mijn geduld verlies.

Helaas waren we alleen weer niet compleet vandaag. Maar gelukkig komen er de komende week weer dagen aan waarin we gezellig met z'n allen zijn. En zo kijken we gewoon uit naar de dagen dat we met z'n vieren zijn, die dagen zijn namelijk extra speciaal. Die plannen we zoveel mogelijk en zo moeten we dat ook blijven doen.

En nu denk je misschien: was je dan niet liever fulltime thuisgebleven? Nee, eerlijk gezegd niet. Al had dat absoluut zijn charmes hoor. Alleen voor een bepaalde tijd. Ik ben dolblij met mijn baan en mijn contract is ook nog met een jaar verlengd. Dus ook al zijn we weinig compleet, ik ben wel gelukkig met de manier waarop we leven. En natuurlijk is niks perfect. Maar we zijn ook bezig met het opbouwen van een mooie toekomst en we hopen dat 2016 het jaar gaat worden van grootse plannen. En daarvoor moeten we nou eenmaal werken en zijn we weinig echt samen.



1 opmerking:

  1. Begrijpelijk dat je er dan even doorheen zit. Het blijft een reuzewerk om alles te combineren en iedereen blij te houden. Extra genieten van de momenten dat jullie wel allemaal samen zijn dan maar!

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!