woensdag 31 december 2014


De laatste dag van 2014 is aangebroken en daarom is het tijd voor een overzichtje van mijn jaar. Dat deed ik aan het einde van 2012 en ook aan het einde van 2013. 2014 Was kort samengevat een goed jaar. Ik heb fijne dingen meegemaakt, maar ook ben ik aan het begin van het jaar erg ziek geweest. Zoals elk jaar kende 2014 diepte en hoogtepunten.

Ik had wel bepaalde doelen voor 2014, maar ik heb ze niet allemaal behaald. Eén specifiek doel wel. En dat was dat ik graag een vast contract wilde op mijn werk. Sinds 1 juli werk ik 32 uur in de week. Dat doet me erg goed. De vaste dagen, het ritme, het nuttig zijn en mijn steentje bijdragen in het huishouden geven mij een heel goed gevoel. Verder heb ik nog veel meer doelen, maar of ik die in 2015 ga behalen, we zullen zien. Nu eerst een kort overzichtje van mijn 2014:

Hayden

Dit jaar is Hayden 1 jaar oud geworden. En hij is als een speer gaan ontwikkelen dit jaar. Van baby is hij echt veranderd in een bijdehand klein druk jongetje. Toen hij eenmaal zijn eerste stapjes zette, was het hek van de dam. Het begon niet met elke dag een paar losse pasjes. Toen hij eenmaal de eerste passen los zette, liep hij al meteen meters. Een wereld ging er voor hem open! Heel bijzonder om mee te maken als moeder. Je kindje zien groeien en ontwikkelen, dat wil je ook. Maar al snel werd duidelijk dat die mobiliteit hand in hand ging met brutaliteit. Vooral nu zit hij in een lastige fase. Maar daar komen we ook wel weer doorheen.

We hebben thuis het idee dat hij toe is aan volgende stappen. Bijvoorbeeld een groter bed. Zodat hij zich meer kind kan voelen in plaats van baby. Een aantal maanden geleden twijfelde ik al of ik een peuterbed voor hem wilde halen. Ik besloot toen om het nog niet te doen. Maar momenteel zijn we bezig met het verbouwen van zijn kamer. Hij heeft al wat meubeltjes voor zijn speelgoed. Zijn muren gaan we behangen en eind januari als Hayley een nieuw bed krijgt, krijgt Hayden het peuterbedje van Hayley. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal gaan. Maar daar je lees uiteraard volgend jaar meer over.

Hayley

Hayley heeft het afgelopen jaar veel vooruitgang geboekt. Al helemaal op school. Ze heeft helemaal haar plekje gevonden in de klas. Ze is niet meer bang en wantrouwig. Inmiddels heeft ze al veel vriendjes en vriendinnetjes in de klas en gaat ze (bijna) elke dag met veel plezier naar school toe.

Zo had ze dit jaar ook haar allereerste schoolreisje. Ze vond het geweldig. Ik niet zo. Ik twijfelde heel erg of ik haar moest laten gaan. Het was weer een stukje loslaten. Met pijn aan mijn hart heb ik haar laten gaan. Gelukkig ging het heel erg goed en was het reisje net zo goed georganiseerd als een militaire operatie. Het uitzwaaien was heftig, tranen liepen over mijn wangen. Maar ik kreeg liefkozende knikjes van andere moeders, het was heel normaal. Maar och, wat was ik blij toen ze terug was!

Maar dat naar school gaan brengt ook veel ziektes thuis. Begin maart kreeg Hayley de waterpokken. Dat was heel stressvol. Ik had er nog nooit mee te maken gehad. Gelukkig was haar ziekteverloop heel mild en Hayden kreeg niks.

In november is Hayley 5 jaar oud geworden. Ze heeft een ontzettend leuk feest thuis gehad en ook vierden we haar allereerste kinderfeestje. Het was een jaar vol met mijlpalen voor Hayley, want het afgelopen jaar begon ze ook met zwemles. Op 7 oktober had zij haar eerste zwemles. En wat gaat dat goed! Wie weet haalt ze in 2015 wel haar A-diploma.

Dieptepunten

Mijn dieptepunt dit jaar was toch echt wel de waterpokken. Een aantal weken nadat Hayley de pokken had gehad ontdekte ik een plekje op mijn borst. Het zag eruit als een waterig blaasje. Toen Hayley ziek was twijfelde ik al heel erg of ik ooit de waterpokken had gehad. En toen ik eenmaal ziek werd, was het duidelijk dat ik ze dus nog nooit had gehad. En o, wat was ik ziek. Het was vreselijk om de waterpokken te hebben als volwassene. Het is een kinderziekte! Ik heb hoge koorts gehad en ik had wel een paar honderd van die dingen op mijn lichaam. Het was vreselijk.

Gelukkig ben ik het afgelopen jaar goed bijgetrokken. Ik heb nog 1 litteken op mijn voorhoofd dat waarschijnlijk niet meer weggaat en verder is alles zo goed als weg. Het wegtrekken duurde wel een paar maanden, maar door het zonnetje in de zomer, genas alles goed. Ik ben blij dat die periode achter de rug is. Ik kijk er eerlijk gezegd ook niet graag naar terug.

Hoogtepunten

Gelukkig waren er dit jaar meer hoogtepunten dan dieptepunten. Zo zijn we heel veel dagjes weggeweest. Eén van de leukste uitjes vond ik wel ons middagje naar zee. Na lang ziek zijn, wilde ik graag uitwaaien, letterlijk. En dus vertrokken we eind maart naar de kust. De kindjes kregen die dag voor het eerst de zee te zien. Hayley vond het geweldig en hoopte stiekem ook een zeemeermin te zien. En voor mij was deze dag ook een hoogtepunt. Na mij zo beroerd te hebben gevoeld, voelde ik me eindelijk weer mens!

 
Een ander hoogtepunt het afgelopen jaar was ons uitje in Attractiepark Slagharen. Via vakantieveilingen kreeg ik het uitje aangeboden. Dat was al fantastisch. Maar wat hebben een ontzettend leuke dag gehad in Slagharen. De kinderen vonden het ook fantastisch. Er was zoveel te doen voor de kleintjes en Hayley vond het ponyrijden ook geweldig. Ik heb haar zo zien genieten die dag. En dat is voor een moeder geweldig. We zouden dan ook in 2015 heel graag een weekje op vakantie willen in het park.
 
 
Naast de leuke uitjes zijn er ook andere belangrijke dingen gebeurd dit jaar die erg fijn zijn. Zo ben ik volop bezig geweest familiebanden te herstellen. En dat is gelukt. Vanwege kapot gelopen vriendschappen ben ik veel gaan nadenken. En voor mij komt familie op nummer 1. Ze zeggen weleens dat je vrienden kunt kiezen en je familie niet en dat mensen daarom liever de mensen kiezen waarvan ze willen houden. Zo denk ik niet. Ik heb zoveel vriendinnen zien komen en gaan. En ik ben zo vaak teleurgesteld en gekwetst. Familie blijft familie. Mijn zus zal altijd mijn zus zijn en mijn tante altijd mijn tante. Ik besloot dan ook alles op alles te zetten mijn familie weer bij elkaar te krijgen. En dat lukte. Inmiddels zijn er vele banden hersteld en we beginnen 2015 met een familieborrel. Echt geweldig. Ik ben er dan ook trots op dat deze missie is geslaagd. Familie moet je koesteren.
 
2015
 
Morgen is het alweer 2015. En wat zal het jaar ons brengen? We zullen zien. Ik hoop dat 2015 net zo zal verlopen als 2014 met veel hoogtepunten. En stiekem hoop ik dat we in 2015 voor het eerst op vakantie zullen gaan als gezin en weer een hoop gaan klussen in ons huisje.
 
Lieve volgers, ik wens jullie een heel goed uiteinde en een mooi 2015! Happy New Year!

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!