maandag 3 november 2014

Hayley was ongeveer 3,5 jaar oud toen Hayden werd geboren. Na 3,5 jaar enigst kind te zijn geweest, was haar kleine broertje wel welkom.
Zo dacht ze er tenminste over toen ik zwanger was. Mijn buik kreeg heel veel knuffels en kusjes. En met alle plezier hielp ze schilderen in de babykamer.

Maar toen Hayden eenmaal was geboren, kreeg Hayley moeite met zijn komst. Het was wel heel erg echt geworden allemaal. De eerste dagen huilde ze dan ook veel. Ze was wat in de war, maar gelukkig draaide ze snel bij door de lieve en betrokken kraamhulp die we hadden.

Het eerste jaar was Hayden natuurlijk gewoon baby. Hij zat vaak rustig op een plekje te spelen, at in zijn stoel of lag te slapen in zijn bed. Hayden kreeg dan vaak van Hayley een aai over zijn bol of ze spiekte stiekem in zijn kamer als hij lief lag te slapen. Hayden is ook deel van het gezin, maar Hayley was niet zoveel met hem bezig. Zij deed haar ding en Hayden zijne.

Sinds Hayden kan lopen en groter en sterker is geworden is dat helemaal veranderd. Als ze beneden zijn allebei, is er veel meer interactie met elkaar. Ze zoeken allebei speelgoed in de nieuwe speelhoek of klauteren samen de bank op en af. Dat is vaak heel gezellig, maar soms ook niet. Hayden is nogal van het 'afbreken'. Dus zie het maar eens voor je dat die 2 samen met Lego spelen. Hayley bouwt hoge torens en huizen, maar zodra Hayden komt zijn alle blokjes weer gescheiden van elkaar. Als ik eraan denk hoor ik het geschreeuw al: "Mama Hayden heeft het stukgemaakt whaaaaaaa."
Hayden uitleggen dat het echt niet kan heeft nog niet zo heel veel zin, dus dat moet ik maar uitleggen aan Hayley dat Hayden gewoon nog niet zo goed kan spelen als zij. Hij heeft gewoon een andere manier. En zie daar maar eens een draai in te vinden!

Er wordt wat afgeschreeuwd. Hayden maakt het stuk, of Hayden haalt alles door elkaar. Hayley die constant speelgoed uit de handen van Hayden trekt, aangezien zij weer problemen heeft met delen. Hayley die vindt dat zij wel aan zijn speelgoed mag zitten, maar Hayden niet aan dat van haar. Hayden die een keer voor zichzelf op komt en zijn afgepakte speelgoed terugeist. Hayden die aan de haren trekt van Hayley of haar mept met een stuk speelgoed. Het is wat met die 2.

Ik kan me nog heel goed herinneren dat ik vroeger bij mijn buurmeisje speelde en haar kleine broertje vaak de kamer in kwam om 'vervelend' te doen. Ze hadden vaak ruzie. Die grote zus met haar 'vervelende' kleine broertje. Eenmaal volwassen kregen ze een hele goede band, dus ik heb een goed vooruitzicht. Maar voor nu is er nog heel veel strijd. Want het is ook wat hoor voor zo'n grote zus, met een klein baldadig broertje. En Hayden heeft ook wat te verduren met zijn hebberige grote zus. En ik natuurlijk ook, want ik sta er constant tussen. Soms ben ik de hele dag politie agentje aan het spelen.

Máár ook al is er strijd, Hayley houdt heel veel van haar kleine broertje. Tussen alle strijd door, zijn er ook lieve momentjes. En die momenten leg ik vaak vast op instagram.







2 opmerkingen:

  1. Wat een onwijs lieve foto's zeg! Ik ben ook echt benieuwd hoe Olivia het hier gaat vinden met haar zusje en idd: als baby geen baby meer is, zal het weer opnieuw wennen zijn. Zucht.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hier geen twee kindjes maar ben wel erg benieuwd hoe keano het als grote broer zou doen

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!