maandag 30 juni 2014


Ik ben zo trots! Sinds vandaag kan Hayden echt lopen. Het is zo ontzettend schattig. Hij deed al veel pasjes langs de bank en de muren. Zo liep hij de hele woonkamer rond. Maar vandaag kwam hij opeens naar me toe lopen. Het was zo'n bijzonder moment.

Hayley was ongeveer 17 maanden toen ze echt begon te lopen. Dat duurde best lang. Ik was toen ook bang dat ze nooit ging lopen. Misschien een stomme gedachte, maar als moeder denk je dat gewoon. Ze was ook laat met tandjes krijgen. Ik dacht toen ook dat die tanden nooit zouden komen. Maar Hayden is een stuk vlotter in zijn fysieke ontwikkeling.

Hayden wil de wereld verkennen. En hij heeft zijn grote zus als voorbeeld. Dan kun je als klein broertje natuurlijk niet te lang achterblijven. Hayden wil graag mee doen met zijn grote zus en oefende dus de laatste week al veel met zijn balans en losse stapjes.

Toen hij vandaag echt op mij af kwam lopen, sprongen de tranen in mijn ogen. Wat een mooi moment. God zij dank heb ik dit niet gemist. Het zou maar net gebeuren terwijl ik net een lange dag was werken. Nee, dit moment was me gegund. Ik ben niet anders dan ontzettend trots. Hij was dan ook nog zo lief vandaag. Ik kreeg constant knuffels en kusjes. Wat een kanjer die Hayden. Hij kan gewoon lopen. Geen hele marathon hoor. Dat bouwen ze langzaam op he die kleintjes. Maar hij maakt nu al meters, mijn kleine race kabouter!

Categories:

3 opmerkingen:

  1. Wat een mijlpaal! En kan me voorstellen dat je zo blij bent dat je 'het moment' zelf hebt kunnen meemaken met het komende drukke werkschema....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je zegt echt continu 'wilt' waar gewoon 'wil' hoort te staan, zo bloedirritant!

    Het is 'Hayden wil de wereld verkennen' en niet 'Hayden wilt de wereld verkennen'.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik zal het aanpassen. En als ik zo irritant ben, ga dan wat anders doen dan lezen op mijn blog.

      Verwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!