woensdag 14 mei 2014

Ik was net 22 jaar, toen ik zwanger werd van Hayley. Op vrije jonge leeftijd besloten mijn man en ik te gaan voor een kindje. Ik was jong en hij niet, hij was op dat moment 32. Ik wilde graag op jonge leeftijd kinderen. En ik heb er nooit 1 moment spijt van gehad.

Jullie kennen mij allemaal als moeder van 2 kinderen. Misschien ken je mij wel persoonlijk of alleen van mijn blog. Maar mensen die ik net leer kennen en nog bijna niks van mij weten, schrikken vaak wanneer ik vertel dat ik 2 kinderen heb. Sommigen geloven het bijna niet.

Ik ben jong moeder geworden, maar ook zie ik er ook nog jonger uit. Ja lekker dubbel op dus. Maar ik ben het en ook hebben wij er helemaal bewust voor gekozen. Niet alleen toen ik 22 jaar was, maar al daarvoor had ik de wens om op jonge leeftijd kinderen te krijgen. Het leek me toen al ontzettend leuk om voor mijn 25ste een kindje te hebben. Ik zou er alles voor op zij zetten, een opleiding, een carrière, moederschap leek me altijd al het mooiste vooruitzicht.

Het alles opzij zetten deed ik op mijn 22ste. Toen Hayley werd geboren, stopte ik met mijn opleiding. Ik heb mijn HBO propedeuse gehaald, maar geen diploma. Dat vind ik soms nog wel jammer, maar he, ik ben nog jong. Wie weet laat ik mezelf nog omscholen als de kinderen wat groter zijn.

Maar ja, dan ben je dus 22 en moeder. Anderen van die leeftijd gaan nog veel feesten, studeren, wonen nog thuis, oftewel hebben een heel ander leven. Ik begon mij te settelen en zorgde iedere dag voor een klein meisje. Aangezien veel mensen zich dat niet kunnen voorstellen, krijg ik nog steeds regelmatig de vraag: "Was het een bewuste keuze?" Want bewust op jonge leeftijd een kindje nemen, is blijkbaar niet zo vanzelfsprekend.

Tenminste vroeger, toen mijn oma jong was, was het heel normaal rond je 17e een kindje te krijgen. Nu ben je op je 17e een tienermoeder. En daar kijken mensen je op aan. Ook vanwege mijn jonge koppie, voelde ik mensen mij aanstaren toen ik met een dikke buik liep. Blijkbaar wordt het niet goedgekeurd in de maatschappij om op jonge leeftijd een kindje te krijgen. Ik voelde de ogen gewoon branden.

Maar ik heb er altijd maling aan gehad hoor. De 1 wordt jong moeder en de ander als zij ouder is. Wat maakt het allemaal uit. We moeten doen in het leven waar we gelukkig van worden. Ik ben hier gelukkig van geworden. En waar een ander op haar 30ste moeder wordt, ben ik het op mijn 22ste moeder geworden. Mijn leven, mijn keuze.
Categories:

16 opmerkingen:

  1. Heel herkenbaar! Sommige mensen willen arts of tandarts worden ik wilde jong mama worden. Met jong bedoelde ik ook niet extreem jong, maar inderdaad begin 20. Op mijn 23e werd ik zwanger van ons eerste prinsesje en vorig jaar is er nog een prinsesje bij gekomen! Ik ben helemaal gelukkig en het is nog mooier en leuker dan ik me had voorgesteld! Als ik met mijn dubbele kinderwagen naar de supermarkt loop dan hoor ik mensen gewoon fluisteren oh kijk ze heeft al 2 kinderen!?! Of daar heb je weer zo'n tienermoeder! Haha njaaa laat ze maar lekker praten. Ik oog volgens mij ook een stuk jonger en mij interesseert het ook totaal niet wat andere mensen van mij vinden. Ik moet er ook wel om lachen ;-).

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben 23 en heb een zoontje van 11 maanden en ben ondertussen zwanger van "nummertje 2". Ik moet zeggen, ik ben jong, maar ik voel me hééélemaal geen tienermoeder. Ik heb 8 jaar relatie, heb mn opleiding afgemaakt, ben beginnen werken en heb een eigen woning... dit zijn geen onbelangrijke zaken die maken dat je klaar bent voor de volgende "big step", namelijk een kleintje.

    Heb helemaal niet het gevoel dat ik scheve blikken krijg in de supermarkt, en personen uit mn omgeving reageerden allemaal postief op het nieuws van de uitbreiding.

    Weet je, ik trek me op aan het feit: wanneer mijn kinderen het huis uit zijn, en ik weer op het gemak kan luieren & reizen, ben ik 43 jaar. Nog een heel leven voor me :). En dan zitten al mn vriendinnen daar te vloeken op hun puberende kids ;).

    http://esterdepret.wordpress.com/

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha ja zo kun je het ook bekijken. Rond onze 30ste zijn wij al helemaal uit de luiers met de kids en kunnen we de nachten gaan doorslapen :).

      Verwijderen
  3. Ik wilde ook altijd jong moeder worden, heb ook een partner die 7 jaar ouder is dan mij. Ik had een afgeronde MBO diploma en had een baan, mijn partner ook... we waren er klaar voor.

    Helaas besloot moeder natuur dat wij pas 4 jaartjes later dan gepland ons eerste kindje kregen net voor mijn 25e... nog niet heel oud, op mijn 26e kregen we ons 2de kindje en nu zijn we compleet... Mijn partner heeft altijd gezegd om voor zijn 35e graag klaar te willen zijn. Hij heeft weinig aan zijn vader gehad, die was 47 toen hij geboren werd en daar is hij volgens mij lichtelijk van "getraumatiseerd" hihi...

    Heb nooit geen scheve blikken gehad gelukkig... mijn moeder was 25 toen ze moeder van 3 kinderen was en vroeger was dat idd normaal om op je 18e kinderen te hebben....

    Ieder zijn/haar keuze toch...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Moeder natuur heeft natuurlijk ook vinger in de pap. Er zijn vast genoeg vrouwen die jong moeder willen worden, maar het gewoon niet lukt. Ik begrijp dat je man die leeftijdsgrens heeft. Dat heeft bij ons ook wel meegespeeld. Mijn man zag het ook niet zitten ergens in de 40 vader te worden. Hij was al 36 toen Hayden werd geboren.

      Verwijderen
  4. Leuk stukje! Ik ben nu 22, 23 als ik in November beval van ons eerste kindje! En ook ik heb nooit iets liever gewild dan een jonge mama worden! Het liefst was ik eerst nog even afgestudeerd, maar ach, ik hoef straks alleen nog 5 maanden stage te lopen en dan ben ik klaar! Dat kan ook wel eventjes wachten tot na de baby ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi hoor om jong moeder te zijn, zelf ben ik wel iets ouder. Maar voel me nog steeds jong, vooral omdat ik binnen mijn schoonfamilie de jongste ben, maar wel als eerste zwanger. We zijn ook pleeggezin en kregen tijdens de training te horen van andere stellen dat ze ons wel jong vonden... Alsof er een minimumleeftijd is voor het opvoeden van kinderen? Als je ouder bent en eerst carrière hebt gemaakt om vervolgens je kind naar het kinderdagverblijf te brengen zijn ze over het algemeen ook net van school af. Heerlijk dat idee dat als de kinderen ouder zijn je veel meer kan.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hier ook heel herkenbaar! Ik was 20 toen ik ons dochtertje kreeg. Ik ben nu 24 en 33 week in verwachting van ons zoontje. Een van de eerste vragen die mensen stellen, zelfs familie of redelijk goede vriendinnen, is "was het gepland?". Daar kan ik mij zo aan irriteren. Ik begrijp dat ze nieuwsgierig zijn.. Maar om dat als een van de eerste dingen te vragen zodra ze hoorden dat ik zwanger was.. Alsof dat er iets toe doet? Maar goed, adem in, adem uit.. Zennn.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heel mooi geschreven.
    Ik wou ook altijd jong moeder worden (mits ik mr right tegen kwam)
    En dat heb ik nu. Ben nu zwanger van mijn 1e. Ben 26. Dus opzich mooie leeftijd.
    Al zijn daar de meningen over verdeeld.
    Heb altijd gezegd voor mn 30e 2kinderen te willen.
    Daarna niks meer.
    Ieder zijn eigen ding toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Zo herkenbaar! Ik word ook heel vaak gevraagd of mijn oppaskindje een snoepje mag in de winkel. En als je ze dan zegt dat het je zoon is krijg je een scheve blik. Ik vind het juist super fijn om zo jong moeder te zijn. Betekend dat ik nog heel lang met mijn mannetje mag doorbrengen.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heel mooi geschreven! Inderdaad jou keuze, jouw leven! Mijn wens is ook om jong moeder te worden! waar mijn ouders helemaal achter staan gelukkig. Die willen dringend oma en opa worden :)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een herkenning. Ik was 23, mijn man 32 toen we onze dochter kregen die volgende week 22 wordt. Ik ben zo blij dat we toen die keuze hebben gemaakt. Zeker nu ik vanaf mijn 40ste slechter ben gaan lopen door een neurologische aandoening. Dat had ik nooit kunnen voorzien. Ik ben erg blij dat ik nu niet meer achter kleine kinderen hoef aan te rennen. Mijn andere kinderen zijn nu 17 en 14 en ze helpen met met heel veel dingen die ik zelf niet meer kan.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Als je er klaar voor bent en je bent al lno samen met elkaar dan vind ik gewoon dat je het moet doen. Sommige mensen doen het pas als ze halverwege de 30 zijn. Zo maakt iedereen zijn of haar keuzes. Ik vind het juist mooi dat je op je 22e al weet dat je moeder wilt worden. Zelf zou ik nog even wachten omdat ik wel afgestudeerd en een carriere wil hebben. Of vooral afgestudeerd. Ik zou rond mijn 26e graag kinderen willen dan ben je nog niet super oud en het is een prima leeftijd!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat mooi geschreven! Zelf wil ik nog wel wat jaartjes wachten, maar ik kan heel erg goed begrijpen dat je op zo'n leeftijd de keuze maakt die jij hebt gemaakt!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. leuk blogje....Of je nu 20 bent of 35.... denk dat een ieder dat helemaal zelf kan beoordelen....Ik was zelf 28 toen ons meisje kwam.....Voor mij was dat perfect qua leeftijd, had haar eig. ook niet eerder willen hebben (zelfs misschien nog wel ietsjes later)...dit omdat ik nu veel mooie herinneringen heb aan een tijd (10 jaar) waar mijn man en ik veel dingen samen hebben kunnen doen. We zijn nogal avontuurlijk ingesteld en hebben in die tijd veel dingen gedaan die 'met kind' onmogelijk zouden zijn....... Nu we eenmaal de zorg hebben voor een klein meisje gedragen we ons iets 'burgerlijker' (zoals wij dat noemen;)).... Wij hebben nooit een kinderwens gehad, en was ons meisje een heel mooi cadeautje waar we nu dolblij mee zijn.... we zien wel over een x aantal jaren of we het qua leeftijd, energie, gezondheid kunnen opbrengen om diezelfde dingen nog eens te 'herbeleven' wat mijn man en ik in die 10 jaar samen hebben gedaan....

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik snap precies wat je bedoelt! Ik ben 23 en soms als ik met een oppaskindje van onder de twee over straat ga krijg ik echt afkeurende blikken, belachelijk gewoon. (Boven die leeftijd of als het er meerdere zijn gaan mensen er vaak vanuit dat het een oppaskindje is)

    Ik zou juist heel graag een kindje willen nu maar helaas past dat nu gewoon niet in mijn leven. (Mijn vriend en ik studeren beide nog)

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!