dinsdag 4 maart 2014

Bron afbeelding bol.com
Boem, daar kwam de vraag gister. Die ene gevreesde vraag, die je op een 1 of andere manier hoopt nooit te krijgen. Daar stond ik dan in de badkamer met een mond vol tanden kijkend naar de grote vragende ogen van mijn 4 jarige dochter. Ik wist uiteraard wat ze bedoelde maar vroeg toch: "Wat bedoel je lieverd?" Haar antwoord: "Papa heeft mij in jouw buik gedaan. Maar wat zat ik toen? Hoe ging dat dan?"

Ik heb haar namelijk ooit verteld dat papa haar in mijn buik heeft gedaan door middel van magie. Dat antwoord gaf haar toen genoeg voldoening. Ze dacht er verder niet over na. Maar sinds ze op school zit, denkt ze logischer na. Zo krijg ik weleens de vraag: "Vroeger toen jij klein was, waar was ik toen?" Ik kan haar dan gewoon vertellen dat ze toen nog niet was geboren. Maar het feit dat ze een aantal jaar geleden of vroeger nog niet bestond is voor haar onbegrijpelijk. Net als dieren of mensen die om ons heen overlijden zijn nooit helemaal weg. Ze gaan naar de regenboog en kijken op ons neer. En zo was er ook een leven voor haar. Dat is voor een meisje van 4 nog onbegrijpelijk en voor een vrouw van 27 moeilijk uit te leggen.

Maar er kwam dus een dag dat Hayley een mensje werd. En natuurlijk niet meer is weg te denken in ons leven. En Hayley begrijpt dat zij in mijn buik heeft gezeten als baby. Dat heeft ze namelijk gezien bij Hayden. Hij zat in mijn buik en werd toen geboren. Maar hoe komen baby's in een buik? Wij weten dat natuurlijk. Maar ik vind het moeilijk om dat een meisje van 4 uit te leggen. Want over dat soort dingen praten we niet met kinderen. En om nou het hele proces van ovulatie en zaadcellen uit te leggen..."Ja Hayley ooit was een 1 koppig ding met een lange staart." Nee, niet verstandig.

Dus mijn antwoord: "Lieverd dat is een geheimpje. Als je later groot bent, zal ik het je vertellen, nu nog niet." Dat klonk voor haar wel heel spannend, dat geheime gedeelte. Maar voor nu nam ze er weer genoegen mee. Het is geheim en dus moet ze maar wachten. Daar was het gesprek mee afgelopen. Ik kreeg geen 'gekke' vragen meer, gelukkig.

Al wist ik dat die vraag ooit zou komen, ik had niet gedacht nu al. Ik had geen idee wat ik moest zeggen. Op dat moment had ik het idee dat het makkelijker zou zijn als je in God gelooft. Dan kon ik gewoon zeggen: "God heeft jou gemaakt." Klaar. Lekker Makkelijk. Maar nee, wij zijn niet gelovig. En dus hebben de dingen een wat uitgebreidere verklaring nodig.

Nu kwam ik op internet wat boeken tegen die dit onderwerp bespreken. Nu vraag ik me af; is ze nog niet wat te jong? Maar aan de andere kant is ze wel toe aan een antwoord, want de vraag is al gesteld.

Hoe zal jij dit aanpakken? Of hoe heb jij dit aangepakt? Tips zijn welkom.

6 opmerkingen:

  1. Euh.. ja tips zijn welkom. Mijn dochter van 8 heb ik dat eigenlijk ook nooit goed uitgelegd. Vind het vreselijk om dat soort dingen te moeten uitleggen. Het is allemaalnormaal en natuurlijk, maar als je erover moet praten voelt het niet zo. Poeh.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik hoorde eens dat kinderen enkel vragen waar ze aan toe zijn maar het lijkt me idd ongemakkelijk. Geen idee dus. Ik heb een keizersnede gehad dus ik had onlangs bedacht dat ik dat litteken wel kon laten zien als uitgang en uhhh... ingang. Voorlopig dan hè. Een vriendin verteld haar dochtertje dat mama's een babygaatje hebben tussen hun billen plasser ofzo. En dat papa daar zijn zaadjes in had gestopt en dat er toen een baby ging groeien. Maar ja, weet niet of H daar genoegen mee gaat nemen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ow dat litteken is wel 'handig' als voorlopige uitleg. Haar 'gaatje' wil ik nog even mijden. Ik wil absoluut niet vertellen dat er mannelijk ding in een vrouwelijk iets moet. No way. Ze is al zo nieuwsgierig. Ik wil geen dokter spelen praktijken met de buurjongen waar ze verkering mee heeft haha. Moeilijk dit!

      Verwijderen
  3. De waarheid lijkt me het beste, en dan in zo simpel mogelijke termen. Je hoeft niet in details te treden als ze niet verder vraagt. Meestal nemen ze genoegen met een korte, simpele uitleg en komen er meer vragen als ze zelf weer verder ontwikkeld zijn. Hier komt ie ook af en toe voorbij, natuurlijk ook omdat er 1,5 jaar geleden een baby bij is gekomen. Niet moeilijk over doen. Wel erbij zeggen dat het iets voor grote mensen is, natuurlijk. Ik zou geen fabeltjes gaan verzinnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb mijn afstudeeronderzoek hierover gedaan ' seksuele opvoeding in de ontwikkelingsleeftijd van 0-6 jaar. Het is heel belangrijk om er open en eerlijk over te zijn. Dat wil niet zeggen dat je in detail vertelt wat er gebeurt, maar dat wat je vertelt moet wel waar zijn. Kinderen moeten leren dat het een onderwerp is waarover gesproken mag worden, zodat ze ook op latere leeftijd hier gemakkelijker over praten als ze daadwerkelijk interesse krijgen voor seks of in een minder fijn geval als ze iets naars meegemaakt hebben. Het is onder andere belangrijk om de geslachtsdelen bij naam te noemen en daar een gangbare naam voor te gebruiken. Net als ze te leren dat ze voor zichzelf op mogen komen als ze iets niet fijn vinden ( hoeft niet aan seksualiteit gerelateerd te zijn). Om even op jou situatie terug te komen. Probeer in te schatten welk antwoord voor haar op dit moment voldoende is. Bedenk daarbij dat zolang jij geen taboe op het onderwerp legt het voor je dochter ook niet iets is om raar over te doen. Ik zal morgen nog even een reactie plaatsen met daarin wat leesmateriaal over het onderwerp.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Judith, dank je wel voor je reactie! Dan neem ik jouw advies helemaal aan. Ik wacht nog even je reactie met leesmateriaal af en dan gaan we thuis maar aan de slag met de voorlichting...op een minimale wijze dan :).

      Verwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!