dinsdag 21 januari 2014


De wereld van het moederschap vind ik ontzettend leuk. Praten en afspreken met andere mama's is gezellig en ook weleens leerzaam. Je kunt met elkaar vergelijken en van elkaar leren. Dat eerste punt kan ook weleens heel vervelend zijn. Dat vergelijken moet je namelijk niet teveel doen, want dan kan het erg irritant worden.

Zo had ik een tijd lang een vriendin. Hayley en haar tweede dochter waren precies even oud. Hartstikke leuk zou je denken 2 kindjes precies even oud. Het was ook vaak wel leuk. Maar vaak ook niet. Ik werd moe van dat continue vergelijken. Háár kind had eerder tanden, háár kind kon veel eerder lopen, háár kind had duurdere kleren, háár kind was zo slim en ga zo maar door. Ik werd er soms een beetje onzeker van. Als ik trots vertelde dat Hayley een nieuwe ontwikkeling had doorgemaakt, dan kreeg ik geen trotse opmerking terug, maar eerder een soort sneer dat háár kind dat al kon. Heel vermoeiend, ik werd er gek van.

Zo kreeg haar kindje al met 4 maanden ontzettend veel tanden en Hayley was tandloos tot haar elfde maand. Hayley werd door haar dan een beetje uitgelachen. Ik kon maar niet begrijpen dat ze daar zo lelijk op reageerde. Maar goed, ik was net moeder, had mijn eerste kind en wat kon ik er nou van weten? Wie weet was ze wel echt veels te laat. Misschien kreeg ze wel nooit tanden.

Na een aantal jaar was ik er ook helemaal klaar mee. Ik heb geen zin in die 'concurrentiestrijd' en dat vergelijken. Al helemaal niet als ik mijn eigen kindje helemaal fantastisch vind en de ander de hele tijd beweert dat haar kind beter is. Is toch om moe van te worden?

Ik denk dat we het allemaal als mama's wel meemaken. Andere moeders die jouw kind vergelijken met die van hen en een opmerkingen eruit floepen dat háár kind het al wel kan. Ja wat zeg je dan? Ik sla altijd dicht. Ja wat moet je dan zeggen? "O wat heb ik dan een slecht onderontwikkeld kind." Nee toch dat is helemaal niet zo! Ik weet nooit zo goed wat ik moet zeggen. Net als bij die vriendin, iedere opmerking slikte ik ook maar weer in. Ik liet haar maar praten totdat de bom barstte.

Dus mama's: vergelijken kan leerzaam en leuk zijn, maar laten we onthouden dat ieder kindje zijn eigen ontwikkelingstempo heeft. En of ze nou met 9 maanden al kunnen lopen, of met 18 maanden. Het maakt niks uit. Tenminste dat vind ik. Ik zou nooit een andere moeder het gevoel (willen) geven dat haar kind 'minder' is, omdat mijn kind al wel iets kan. Nee, dat is niks voor mij.

In tegenstelling tot die vriendin zullen de meeste moeders het absoluut niet vervelend of kwetsend bedoelen. Dat weet ik zeker, hoe vervelend het ook kan klinken. Laten we niet teveel vergelijken, want als we allemaal hetzelfde zouden zijn en ontwikkelen, dan was de wereld een hele saaie en voorspelbare plek.
Categories: ,

7 opmerkingen:

  1. De mijne is 14 maanden en heeft nog steeds geen tanden :) We beginnen gewoon meteen aan een kunstgebit. Niks van aantrekken van die opmerkingen. Ieder kind kan uiteindelijk praten, lopen en krijgt tanden en tsja ieder kind ontwikkelt zich gewoon op een andere manier...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oohman dat vergelijken....vreselijk...Mijn standaard antwoord was altijd dat mijn meisje wat meer tijd nodig heeft voor ALLES! ....en ik denk dat het onzeker zijn over de ontwikkeling van je eigen kindjes vaak wel blijft (in ieder geval wel bij mij;))... dan sta je op het schoolplein met de moeders van kindjes uit de klas te babbelen....bijvoorbeeld dat ze aan het zeuren zijn dat hun kleintje na een half jaar wit bandje bij zwemles nu 'eindelijk' een blauw bandje hebben en ik dan maar bewust mijn mond houd over het feit dat mijn meisje al een dik jaar een wit bandje heeft en ik op dit moment ook nog niet weet en ook niet zie dat ze een blauw bandje krijgt....en mijn meisje krijgt al een dik jaar 2x in de week bijles en krijgt ze 1 op 1 les van een andere juf omdat ze zich niet goed kan concentreren in grote groepen... allemaal dingen die bij mijn meisje 'passen' ... maar dus niet helemaal volgens format presteert.... ik zie nu al op tegen de uitkomst van de Cito toets die deze week is afgenomen en de A's en de B's over het schoolplein gaan en dan nog maar zien wat mijn meisje ervan heeft gebakken :) ....Ben super trots op mijn meisje.... en die doet lekker alles in haar eigen tempo... maar toch zou ik wel eens stiekem willen dat het allemaal wat makkelijker zou gaan of dat mijn meisje ook eens een hoogschieter heeft:)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ieder kindje is anders in ontwikkeling en doet alles op zijn/haar eigen tempo.

    Moet eerlijk zeggen dat ik soms wel eens iets zie van andere kinderen en denk dan 'amy kan dat nog niet'... maar dan is amy misschien met iets anders sneller..

    Je hebt denk kinderen en doe kinderen....en tips zijn welkom om dingen te stimuleren, maar kindje bepaalt zelf tempo

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goed logje! Inderdaad is elke kind weer anders, zelfs tussen je eerste en je tweede kind. Ervaring en tips delen is goed maar moet geen strijd worden..

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Irritant inderdaad. Sam was zeker in het begin best traag in zijn ontwikkeling. Hoeveel opmerkingen ik daar niet over heb gekregen. Niet fijn! Het is vaak ook je eigen onzekerheid. Ik hield mezelf voor dat ze uiteindelijk allemaal tanden krijgen, gaan lopen en gaan praten. Maar snap je gevoel.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Soms vervelend ja. En er zitten twee kanten aan, want ik snap ook dat een trotse moeder graag dingen over haar kind wil vertellen. Je hoeft ook niet alles voor je te houden als je gezellig over je kinderen kletst. Maar dan moet het natuurlijk niet de hele tijd ten koste van een ander gaan. Ik probeer dan ook altijd dingen op te noemen die ik van een ander kind zie wat die van mij nog niet kan.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik floep er ook wel eens een opmerking uit over wanneer Ayden iets kon, maar ik probeer er wel altijd bij te zeggen dat elk kindje anders is en niets goed of fout is. Ayden is veel te vroeg geboren en daardoor loopt zijn ontwikkeling ook iets anders dan op tijd geboren kindjes. Gelukkig heb ik me daar (dankzij andere mama's) nooit onzeker door gevoeld

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!