woensdag 6 november 2013

Toen we Hayley kregen was alles zo nieuw. We hadden helemaal geen ervaring met baby's. Hayley was volgens mij de tweede baby die ik ooit in mijn leven had vastgehouden. Misschien wel de eerste. Pablo en ik vonden het allemaal best wel eng. Maar nu niet meer.

Nu zijn we niet meer zo bang. Een ander woord is misschien beter: panisch. Bij Hayley waren we panisch, bij Hayden niet meer. Hier een paar voorbeelden:

Badderen en aankleden
Ik weet nog wel hoe Pablo haar elke keer zwetend in bad deed. Met zijn grote handen hield hij dat hele kleine meisje vast. Ondertussen liep het zweet met bakken langs zijn voorhoofd. En daarna kwam het aankleden. Heel voorzichtig trokken we haar handen door de mouwen. Ik was doodsbang een vinger of haar pols te breken. Mijn hart bonkte dan in mijn keel. Hééél voorzichtig kleedde ik haar aan.

Nu is dat helemaal niet meer zo. Wel de eerste weken hoor. Toen Hayden zo klein was, vond ik dat badderen en aankleden wel een stressvolle onderneming. Maar nu gaat het allemaal lekker vloeiend. Ik ben niet meer zo bang dat ik vingers breek.

Een vies shirtje
Hayley spuugde ontzettend veel als baby. Vreselijk was dat. Ik moest haar soms wel vier keer per dag omkleden. Ik moest heel veel wassen en zorgen dat ze genoeg kleding had om te dragen. Ook voor mezelf en Pablo, want wij kregen ook vaak een volle laag over ons heen. Bij ieder nat vlekje kreeg ze een ander shirt aan. Ik was anders bang dat ze kou zou vatten.

Nu ben ik niet meer zo moeilijk. Dat shirtje droogt wel weer. Tenzij hij niet helemaal doorweekt is van spugen of kwijlen, blijft het shirtje gewoon aan. Binnen een uurtje is een natte plek meestal wel droog. En kou vatten zal hij vast binnen niet zo snel doen.

Flesjes en speentjes uitkoken
Ik weet nog wel dat we bij Hayley constant de flesjes stonden uit te koken. Wel 3 keer per dag. Omspoelen met water bestond in mijn ogen niet. Stel je voor!

De fles van Hayden kook ik nu 1 keer per dag uit. En 1 x in de 2/3 maanden koop ik een nieuw flesje. Tussen de voedingen door spoel ik hem om met warm en koud water. Niet meer zo panisch dus. En o ja, bij Hayley gebruikten we alleen gekookt afgekoeld water voor de voedingen. Kraanwater durfde ik niet te gebruiken. Ik had ooit gelezen dat daar teveel kalk in zit. Maar mijn laatste kraamhulp vertelde dat het kraanwater juist ontzettend schoon is en die kalk niet ernstig is. Nu maak ik dus alle flesjes gewoon met kraanwater en een klein beetje gekookt water voor de temperatuur.

Naar de oppas
Toen Hayley klein was ging ze nooit naar een oppas. Tenminste niet voor een hele dag. Een aantal keer heeft een oppas opgepast terwijl Pablo en ik uiteten gingen, met moeite. Na 2 uur waren we dan meestal ook weer terug. Hayley was 2,5 jaar oud toen ze van ons voor het eerst mocht logeren bij haar opa en oma. Dat was wel even spannend voor ons, maar het werd wel tijd om die stap te nemen. Sinds dat moment gaat ze iedere week een dagje naar mijn ouders.

Hayden gaat al naar mijn ouders sinds 2 maanden. Elke zaterdag gaat hij gezellig met zijn grote zus mee. We vinden het allemaal niet meer zo eng. Ze hebben inmiddels 3 kleinkinderen en weten wel hoe ze met baby's moeten omgaan. En Hayden zit bijna de hele dag op schoot, dat vindt hij heerlijk.

Ik kan misschien wel 100 voorbeelden noemen, maar ik denk dat je mijn punt wel begrijpt. We zijn absoluut niet meer zo panisch als bij Hayley. Zie bijvoorbeeld de foto hierboven nog even. De wagen van Hayden lag nog in de auto en ik moest even de deur uit. En dus deed ik Hayden in de buggy van Hayley. Dat had ik nooit zo snel gedurfd bij Hayley, maar Hayden zat er voor dat kleine stukje prima in. En Hayley was stiekem heel trots dat haar broertje in haar wagen zat.

Ik kan dus wel zeggen dat het krijgen van een tweede kindje voor mij echt helemaal anders is. Ik heb meer vertrouwen in mezelf, mijn kind en de mensen om mij heen. Dat wil niet zeggen dat ik het loslaten geheel makkelijk vind, maar het gaat stukken beter dan bij Hayley.
Categories: ,

6 opmerkingen:

  1. Herkenbaar, al zijn mijn kinderen ook wel erg verschillend. Mijn dochter was als baby heel klein en tenger, en mijn zoontje is nu met 4 maanden al een dik beertje! En ik vind dat het consultatiebureau ook wel meewerkt aan dat panische.
    Liefs Mer

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hééééél herkenbaar weer! Man, wat waren wij gestresst met de eerste. 5x per avond kijken of hij nog wel ademde (bij de 2e maar een beeldbabyfoon aangeschaft, scheelt lopen ;-) ) en na het badderen kon je idd zo zelf onder de douche. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wow herkenbaar dat met baderen en daarna aankleden! Af en toe hoor ik alsnog een krakje en dan schrik ik echt! Hoe voorzichtig ik ook doet pfff.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En ik had vreselijke buikpijn toen Jenthe voor het eerst naar mijn schoonmoeder ging, als alles maar goed gaat... en ze is voor het eerst weg ik werd ook panish en sliep er niet van. Nu is ze zo'n 3/4 x daar geweest en altijd 1/2 dagen van tevoren weer buikpijn ervan!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh ja, heb laatst zelfs nog zitten huilen daardoor, wou dr bijna weer op komen halen. Was zo blij dat ze weer thuis was!

      Verwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!