dinsdag 23 juli 2013

 
"Mama wilt U met mij spelen?" Ik schrok van de week. Ik hoorde een meisje, ze sprak beleefd tegen mij. Verbaast keek ik naar beneden en zag ik de vragende oogjes van mijn bloedeigen dochter. Ze zei U tegen mij. Wat vreemd, dat hoeft hier thuis helemaal niet.

Nu al ongeveer een week zegt ze U tegen mij. Ik weet niet waar ze het vandaan heeft, want we hebben het haar nooit geleerd. Misschien van een film dan denk ik. Want als ze met haar speelgoed speelt, 'zeggen' zij ook allemaal U tegen elkaar.

Ik wist niet zo goed wat ik ermee moest. Ik ben zelf opgegroeid in een gezin waar ik gewoon 'je' tegen mijn ouders mocht zeggen. Alleen tegen mijn oma zeg ik U, dat doe ik tot de dag van vandaag. Hayley hoeft dat niet van mij. Iedereen is gewoon je, die beleefdheid komt later wel.

Maar waarom eigenlijk? Ik ben haar gelijke maar toch ook weer niet. Ik ben wel haar moeder. Zodra ze mij aanspreekt met U klinkt dat wel heel netjes en correct en vooral erg respectvol. Ze heeft vaak een grote mond en die beleefdheidsvorm trekt het weer enigszins recht. Al heeft zij natuurlijk geen flauw idee dat U een nette vorm is. Hoe netjes het ook klinkt, ik voel mij er niet zo in thuis. Voor mijn kindjes ben ik gewoon 'je'. Het klinkt voor mij gewoon zo afstandelijk.

Toen ik van de week bij de huisarts zat (Hayden had zichzelf in zijn oog gekrabd) sprak Hayley mij weer aan met U. Iedereen in de wachtkamer keek vrijwel mijn kant op. Ze keken niet heel erg geschokt, maar je zag ze gewoon denken. Je hoort het volgens mij ook niet zoveel dat kleine kinderen hun ouders aanspreken met U.

Ik negeer het dan ook. Het zal voor Hayley wel een fase zijn. Pablo krijgt er al helemaal de kriebels van. Hij vindt het helemaal niks dat ze ons zo aanspreekt. Toch ben ik wel erg benieuwd naar de reden waarom ouders hiervoor kiezen.

Hoe zit het bij jou thuis? Ken jij gezinnen waarin de kinderen U tegen hun ouders zeggen?
Categories:

13 opmerkingen:

  1. Hier wordt er gewoon met je gesproken, maar een vroegere vriendin van mij daar werden de ouders inderdaad met U aangesproken.

    Mijn oma sprak ik wel altijd aan met U en onbekende mensen spreek ik ook vaak aan met U...

    Bij de bakker "heeft U voor mij een bruin brood"

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben gewoon opgegroeid met je :) Zo zou ik dit zelf ook doen met mijn kinderen

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zelf leren wij onze zoon om 'je' te zeggen tegen ons en andere familie/vrienden. Mensen die hij niet of niet zo goed kent, moet hij met 'u' aanspreken. Een beleefdheidskwestie. Maar 'je' vind ik eigen en vertrouwd. Zelf heb ik ook 'je' geleerd van huis uit, maar mijn man moest vroeger 'u' zeggen tegen volwassenen, inclusief zijn ouders.

    Gonny van Cherryfizz leert haar kinderen ook 'u' te zeggen. Ze schreef er een blog over met discussie van 181 reacties er onder. Misschien vind je daar nog interessante informatie of tips? http://cherryfizz.nl/discussiepunt-is-het-echt-zo-vreemd-om-u-te-zeggen/

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb het artikeltje bekeken. Veel reacties, maar iedereen reageert er respectvol waardoor er niet echt een discussie ontstaat. Ik ben wel benieuwd hoe de kinderen reageren als iemand zegt: "Zeg maar jij hoor."

      Verwijderen
  4. Wij zeggen Ú wel eens als grapje, maar ik zou het verschrikkelijk vinden als mijn kind (bewust!) U tegen mij zou zeggen. Dit creeert zo'n afstand en kilheid, vind ik zelf dan. Tegen opa en oma hoef je ook geen U te zeggen. Een kind van drie snapt dat sowieso al wat minder. Op de basisschool waar ze heen gaat hoeven de kids ook geen U te zeggen tegen de leerkrachten (blog over school volgt snel), want, zo zeggen ze, respect kun je op vele andere manieren laten zien dan alleen door U te zeggen. En daar ben ik het helemaal mee eens.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wij zeggen gewoon ook 'je' tegen elkaar, u vind ik te afstandelijk.... maar het grappige is dat mijn dochter dat 'u' zeggen ook soms sinds een half jaartje doet tegen ons, en net zoals jij schrikken wij er ook van ;) en we hebben het er met haar nog nooit over gehad... ze doet het soms, en ik zeg er maar niets van... ik dacht dat ze het geleerd had van school, maar het kan ook door een filmpje komen...??... raar he?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. hier is het tegen ons en tegen familie je en jij.
    Nou wil mijn schoonmoeder perse dat er tegen haar met U gesproken wordt. Voor de rest van de familie bij niemand. Dus in dit geval trekt zij aan het kortste eind.

    tegen onbekende zeggen wij wel u en dat heeft onze dochter ook wel door. ze neemt dat een beetje over.

    Het maakt ons uiteindelijk niet uit hoe ze ons aanspreekt als ze maar respectvol met en ons dus iedereen omgaat. is het belangrijkste.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik ben opgegroeid met 'je' en 'jij'. Mijn man is wel opgegroeid met 'u'. In het begin vond ik dat ook wel een beetje apart, maar hij komt gewoon uit een heel erg warm, liefdevol gezin waar kinderen volwassenen (en dus ook hun eigen ouders) nu eenmaal aanspreken met 'u', uit respect. Mijn schoonvader zegt dan schertsend: "Ik ben de vader, ik voed ze op. Ze hoeven niet tegen me te praten alsof ik bij ze in de klas zit." ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik begrijp aan de ene kant wel dat mensen zeggen: uit respect. Maar als kinderen "je" tegen hun ouders zeggen, betekend het niet automatisch dat ze minder respect hebben voor hun ouders. Het klinkt misschien wel zo, maar uiteindelijk komt het allemaal op hetzelfde neer.

      Verwijderen
  8. Leuk zeg dat ze dit vanuit haar zelf doet, ik heb er persoonlijk ook zelf niks mee. Mijn kinderen zeggen ook gewoon jij en je maar ik merk wel dat het moeilijk is om ze aan te leren om tegen andere volwassenen of ouderen die ze niet kennen u te zeggen. Ben heel benieuwd naar hoe jullie dat doen want die van mij zeggen nog net te vaak jij en je dan.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Eindelijk eens een onderwerp hierover gevonden...Mijn vriendinnen zeggen ook vaak dat het niet meer veel voorkomt dat kinderen hun moeder met u aanspreken, zoals ik dus van mijn kinderen verwacht. Tegelijk vinden ze wel dat mijn kinderen ook naar hun toe altijd heel beleefd en netjes zijn (de meeste vriendinnen zijn tante....), zou er een verband zijn? Kortom ik vind het een kwestie van respect en beleefdheid. Net als met 2 woorden spreken trouwens, wat ik mijn kinderen ook heb aangeleerd.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Om jouw woorden te gebruiken "eindelijk eens onder ondewerp hierover". Eigenlijk precies hetzelfde hier. Ik verwacht van mijn kinderen ook "u" en "ja mama, nee, mama", dus met 2 woorden. Fijn dat er nog gelijk gestemden zijn, ook krijg hoor van vriendinnen dat het "ouderwets" is.....

      Verwijderen
    2. Fijn die 2 reacties hierboven want ik zit met precies hetzelfde. Net een discussie met mijn dochter die "u zeggen belachelijk en uit de oertijd" vindt (ze is puber...). Dus maar eens gegoogled en toen kwam ik hier terecht. Nu weet ik dat er nog meer "oertijd-mensen" zijn! Bedankt.

      Verwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!