woensdag 20 maart 2013


Dat deze zwangerschap alles behalve stressloos is, weten jullie al. Maar de afgelopen 2 dagen waren toch wel erg spannend.

Maandagavond belde ik de verloskundige. Ik had wat rare klachten en had het idee dat de baby erg rustig was sinds 1,5 dag. Ze kwam meteen langs voor de controles en het zag er prima uit. Toch werd ik voor de zekerheid naar het ziekenhuis gestuurd voor een hartfilmpje.

Eenmaal aan de CTG was te zien dat het hartje goed klopt en hij bewoog weer op en top. Geen reden tot zorg dus. Wel merkte de arts op dat ik regelmatige harde buiken had. Wel 3 in 10 minuten tijd en met veel regelmaat. Ik had geen idee. Ik had wel vaker pijn, maar had geen idee dat er zoveel regelmaat in zat. Mijn baarmoedermond werd gemeten en deze was nog netjes 4 cm dik. Maar we wisten niet wat de nacht zou brengen en dus moest ik weer blijven. In het ziekenhuis, again..

Ik werd opgenomen rond 23:30 en dook meteen het ziekenhuis bed in. Pablo haalde wat spullen voor me en ik ben gaan slapen. In de nacht was ik ondanks de moeheid veel wakker. Ik had weer pijn en hoopte dat het zou stoppen door te slapen. Dat werkte wel.

Maar om 07:30 uur begonnen de krampen weer en om 08:00 uur moest ik weer aan de CTG. Gezien de krampen wilde de gyn mij weer onderzoeken en mijn baarmoedermond meten. Deze was nu nog maar 3 cm, dus er was wel wat veranderd. En de harde buiken hadden duidelijk effect.

Aan het einde van de middag, kreeg ik weer controle en daar bleek (gelukkig) uit dat de contracties niet meer regelmatig waren en mijn baarmoedermond niet verder was verweekt.
Ik mocht naar huis, gelukkig! Maar zodra ik weer pijn kreeg, moest ik terugkomen.

Hoe fijn het ook thuis is, door de stress en pijn begon de heftige pijn weer aan het begin van de avond en zo lag ik om 21:00 uur weer aan de CTG. Eenmaal op het bed verdwenen de krampen en er was dus niks meer aan de hand. Nog een nachtje logeren in het Flevoziekenhuis was niet nodig.
Wel ben ik nu verplicht tot minimaal 34 weken rust te nemen. Ik had namelijk bijna wee├źnremmers gekregen en longrijpingsprikken. Na 34 weken is dat niet meer nodig.
Komende week zit ik dus vastgeplakt aan de bank. Ik mag geen huishouden doen, helemaal niks!

De afgelopen 2 dagen waren een flinke oefening voor wat er binnenkort komen gaat. Gelukkig zit de kleine man nu nog veilig in mijn buikje en blijft dat de komende weken ook zo.
Categories:

12 opmerkingen:

  1. Jeetje wat vervelend allemaal! Je zou je lekker moeten kunnen bezig houden met de laatste dingetjes doen en kopen. En nu complete rust, hoe gaat dat je af? Je dochter is vast nog iets te klein om het te begrijpen, hoe red je dat allemaal? Veel succes nog de komende tijd, ik volg je blogs. Ik ben 28 weken zwanger van een zoon, en heb geen werk op het moment dus ik ben ook vrijwel aan huis gekluisterd.

    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hey Mer, ja zondag gaan we heel wat babyspul kopen, dan heb ik al heel wat rustdagen achter de rug. Pablo doet na zijn werk al het huishouden voor de komende week. En Hayley begrijpt het meeste wel, maar ik merk dat ze nu ook moeite te krijgen met hoe ik nu ben. Ze verlangt naar die 'gewone' mama zonder dikke buik. Hayley speelt veel zelfstandig bij de hele dag, dus dat red ik wel. '
      Jij nog gefeliciteerd met de zwangerschap!! Groetjes Elise

      Verwijderen
  2. Ah meid toch, wat naar allemaal. Hoop dat de dagen voorbij mogen vliegen. Weet helaas hoe het is, ik had hetzelfde met 27 weken. Sterkte en ik duim voor je dat die kleine gewoon nog even binnen blijft zitten. Dikke knuffel! X

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Poeh meissie dat is niks aan zo.. Die laatste weken wil je nestellen alles klaar maken en helemaal niet de stofjes vanaf de bank zien dwarrelen.. Sterkte!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. He bah, wat vervelend zeg! Nog even volhouden dus. Sterkte ermee!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh dat is vast even schrikken geweest, hopelijk gaat het nu weer beter en blijft hij toch nog eventjes zitten! Succes met op de bank hangen en vooral het niks mogen..

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heh toch, wat een schrik weer.... niet fijn voor jou/jullie...maar houd je aan doktersadvies! Probeer die kleine man zo lang mogelijk binnen te houden... en vooral geen stress en veel rusten, en niet te veel op pad gaan.... onze dame was er onverwacht al met 34wk en 2dgn ....en nee, dat was geen pretje...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik begrijp dat het geen pretje was :( Liefst tot minimaal 37 weken blijven plakken. Ik houd me aan het doktersadvies en doe dus echt helemaal niks...

      Verwijderen
  7. Wat ontzettend balen allemaal dat je een nachtje bent opgenomen in het ziekenhuis. Verplichte rust is lastig te houden. Ik hoop dat alles goed blijft gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Jeetje Elise, dat is even schrikken. Dikke knuffel! Fijn dat je kleintje nog is blijven zitten hoor. Veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh meid, dat is wel vervelend allemaal!
    Succes met stil zitten (is moeilijker dan het lijkt). Gewoon veel laptoppen maar ;)
    Ik duim voor je dat het de komende weken rustig blijft!

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!