zaterdag 12 januari 2013


Alweer 1,5 jaar wonen we in ons nieuwe huis in Almere Poort. We hebben het prima naar ons zin hier, tenminste tussen onze eigen muren. Het contact met de buren is erg minimaal. Ik heb vrijwel alleen contact met 2 moeders een paar huizen verder, omdat ze kinderen vaak samen spelen en Pablo zit vaak bij de buurman aan de overkant. Onze naaste buren zien we weinig. Het ene stel werkt ontzettend veel en zijn bijna nooit thuis en met het andere stel hebben we sinds de zomer al ruzie.

Maar we krijgen steeds meer het idee dat er ook teveel ruzie tussen hun muren is. In die 1,5 jaar horen we geregeld gehuil en geschreeuw door de muur heen komen. Nu heeft het stel aan de andere kant ook weleens ruzie en twijfelen we soms waar het vandaan komt, maar toch begint het nu meer op te vallen.
Zelfs nu precies het moment dat ik dit typ, hoor ik hem weer met een boze stem praten. Je zou bijna denken: "Hé het is weer weekend, tijd voor ruzie!"
Het begint op te vallen. En vorige week was voor mij de druppel. In de avond hoorden we haar hevig gillen, gebonk en een harde knal. Daarna was het doodstil. Pablo en ik keken elkaar geschokt aan. Wat moesten we nou doen? De politie bellen of niet?

Er volgde een lange stilte en de rest van de avond hebben we geen geruzie meer gehoord. "Ze is vast knock out", zei Pablo en keek weer verder naar de televisie. Ik vond dat we er maar wat aan moesten doen, want dit is echt niet goed. Ook al vind ik mijn buurvrouw zelf ook een vervelend mens, ze verdiend het niet om constant zo behandeld te worden. Voor mij is de maat vol. Zelf heb ik ook ooit een relatie gehad waarin geweld aan de orde van de dag was. Maar gelukkig heb ik de kracht gevonden eruit te stappen, hopelijk doet zij het ook op een dag.

Nu zie ik de laatste tijd vaak de nieuwe campagne voorbij komen op de tv waarin je een nummer kan bellen voor advies. Al vind ik het best moeilijk mij er toe te zetten, ik weet dat ik het moet doen. Ik heb namelijk geen flauw idee wat ik moet doen en/of kan doen hiertegen. Advies inwinnen kan geen kwaad.
Want huiselijk geweld is niet normaal.

Heb jij ooit zoiets meegemaakt? Zoja, wat deed jij toen? Of wat zou je doen in mijn situatie?

Categories: ,

9 opmerkingen:

  1. Ik weet dat er vroeger bij ons thuis echt veel ruzie was tussen mijn moeder en mijn broer. Daar hadden de buren ook last van, maar ze zullen nooit dat gehoord hebben wat jij hoorde...

    Advies inwinnen kan apsoluit geen kwaat, althans dat zou ik wel doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh bah lijkt me echt eng om te weten of denkt te weten dat iemand mishandeld wordt. Vooral die harde knal en huilen dat zit me toch niet goed lijkt me. Dat zou ik inderdaad wel dan doorgeven/bellen maar heb het nog niet meegemaakt gelukkig brrr. Zou er de kriebels van krijgen. Weet ook niet wie je zou moeten bellen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Kun je niet iets van meld misdaad anoniem bellen. Dan geef je de tip door en hoef je er verder niets mee. Dan heb je toch het gevoel dat je in ieder geval iets hebt gedaan. Ik zeg ook maar wat, maar dat zou ik in eerste instantie doen denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Er bestaat nu: steunpunt huiselijk geweld, die ga ik bij het volgende incident denk ik maar eens bellen.

      Verwijderen
  4. Ik zou toch ook even bellen voor advies.. dat kan nooit kwaad. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je kan bellen voor info.. Maar ze zullen natuurlijk mocht er contact worden opgenomen weten ze gelijk waar het wegkomt. En ik geloof dat je er nog wel een tijdje naast moet wonen he ?

    Vervelend heeel vervelend

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja dat zullen ze dan vast wel meteen weten, mja we hebben toch al onenigheid met ze. Maar goed als hij haar echt zo mishandeld, wil ik toch graag iets doen.

      Verwijderen
  6. Ik zou ook zeker anoniem bellen. Je slaat jezelf voor je kop als er wel wat ernstigs gebeurd. Sterkte met de situatie

    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik had ook gebeld,
    Door dat mijn oude buren de politie hebben gewaarschuwd ben ik er nog.
    Ik heb ook een ex en hij was ook heel geweld dadig en niet alleen met handjes met alles wat hij beet kon pakken ik heb er door zelf al een paar keer in het ziekenhuis gelegen maar ik kan helemaal niks als hij aan het werk ging deed hij de deur op slot ik mocht niet werken want dat deden alleen maar 'hoeren' volgens hem ook mocht ik heen opleiding doen. waardaar ik die nu nog niet heb kunnen doen.
    als ik waar ergens heen ging moest hij altijd mee en hij bleef altijd bij mij
    ik voelde me opgesloten en depresief want ik kon geen kant op.
    zelf als ik naar mn moeder ging daar ik bijna nooit heen mocht maar als ze jarig ofzo was mocht het wel maar hij was niet bij me weg te slaan.
    Ik had ook geen telefoon want die mocht ik ook niet.
    het was echt een hel en toen ik weer eens probeerde om weg te gaan.
    heeft hij me zo wat dood geslagen de buren hebben toen gelukig de politie gebelt en ik ben naar het ziekenhuis gebracht.
    en sinds dien met hulp ben ik nu nog bezig met een normaal leven op te bouwen.
    ik vertel het nooit aan iemand want ik schaam me er ook wel voor dat een jonge me zo in zijn macht had want zo was ik vroeger helemaal niet.

    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!