zaterdag 5 januari 2013


Gisterochtend begon het allemaal. Ik voelde de bui al aankomen: buikgriep. Hayley was er net een dagje vanaf. We dachten dat ze voedselvergiftiging had opgelopen in de snackbar na het eten van softijs. 2 Nachten heeft ze namelijk gespuugd, het was drama, zo zielig! Maar toen ik dezelfde symptomen kreeg, wisten we meteen dat het een virus zou zijn, een heel vies virus.

Pablo ging gewoon aan het werk, Hayley ging naar de peuterspeelzaal en ik dook in bed met de hoop snel beter te worden. Maar nee, ik begon te spugen en voelde mij met de minuut ellendiger worden. Aan het einde van de ochtend belde ik de huisarts. Ik moest meteen urine inleveren. De huisarts is om de hoek, dus ik strompelde erheen. Ze keek het meteen na en het was niet goed. Er zaten teveel ketonen in en dat betekend dat mijn lichaam vetten aan het afbreken was. Ik was compleet uitgedroogd. Ik werd naar huis gestuurd en ze ging overleggen met de huisarts die mij vrijwel meteen belde met de woorden: "Aan je urine te zien voel jij je erg klote, je moet naar het ziekenhuis, daar staat een bed voor je klaar."
Ik schrok van zijn woorden, maar het leek mij de beste keuze, ik heb mij in geen tijden zo ellendig gevoeld.
Pablo kwam meteen naar huis toe. Ondertussen pakte ik met mijn laatste krachten een tas in met spulletjes. Maar eenmaal beneden kon ik niet meer. Een glas water pakken was teveel. Ik ben op de grond in de keuken gaan liggen, want fatsoenlijk bewegen kon ik echt niet meer. Alle kracht was uit mijn lichaam.

Gelukkig kwam Pablo snel en met volle vaart reden we naar het ziekenhuis. Ik werd meteen naar de onderzoekskamer gebracht. Daar maakte de gyn een echo, omdat ik mij zorgen maakte om de baby. Gelukkig maakt hij het goed en lag vrolijk te trappelen en te zwaaien. Daarna werd er een infuus ingebracht. Ik moest minimaal 24 uur blijven en kreeg iedere 3 uur een nieuwe zak met vocht toegediend.

Daar lag ik dan weer, zwanger en in het ziekenhuis, net als 3,5 jaar geleden. Toen lag ik er met 33 weken vanwege vroege contracties die gelukkig afnamen. En nu lag ik er, hartstikke ziek.
Langzaam aan ging het beter, tot de avond. In de avond kreeg ik verhoging van 38,2 en de baby vond dat niet leuk. Hij was erg onrustig. Ik heb een paracetamol gekregen en probeerde wat te slapen. Dat was moeilijk. Ik lag daar in een vreemd bed, in het ziekenhuis met een apparaat naast me dat om de 3 uur begon te piepen, omdat er een nieuwe zak op moest.

Halverwege de nacht voelde ik mij stukken beter, de verhoging was weg en ik kreeg zelfs honger. Ik had namelijk 24 uur lang helemaal niks gegeten. Een beschuitje en een kopje thee bleven in mijn maag en zo probeerde ik een paar uur later weer brood. Alles bleef binnen en ik voelde mij zoveel beter.

Rond 11: 15 uur kwam Pablo langs. Hij was dezelfde nacht ook ontzettend ziek geworden. Hij bleef bij mij op de kamer en we kletsten wat en keken tv. Het enige wat hij kon hopen,was dat ik snel naar huis mocht. Hij miste mij daar zo en Hayley ook. Zij begreep er gisteren niks van dat mama niet mee naar huis mocht en stond met tranen in haar ogen toen ik zei dat ik in het ziekenhuis moest blijven.
Om 14:00 uur lag ik al 24 uur aan het infuus en ik stortte in. Ik begon te huilen, ik wilde zo graag naar huis!
Precies op het moment dat de tranen over mijn wangen stroomden, kwam de zuster binnen met een thermometer en een plaspotje. "Als je urine goed is en je temperatuur ook, dan mag je naar huis"zei ze.
En alles was goed. Ik bleek niet meer uitgedroogd te zijn en mijn temperatuur was weer normaal. Ik voel mij nog wel ziekjes, maar 100 keer beter dan gisteren.

Eenmaal thuis aangekomen, rende Hayley op haar pantoffels de tuin in "Mama!!!" Ik kon haar wel blijven knuffelen. Mijn ouders hadden een dagje op haar gepast en een beetje opgeruimd in ons huis, dat was wel even nodig na dagen lang ellende van zieke mensen. Thuiskomen was heerlijk. De hond en de katten kwamen allemaal op mij af, wat een welkom, iedereen had mij zo gemist. Wat een fijn gevoel was dat.
Home sweet home. En nu even goed uitzieken. Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Categories:

12 opmerkingen:

  1. Jeetje jij hebt het echt flink te pakken!!! Beterschap en ziek verder uit, fijn dat je je niet meer zo voelde als ervoor pfff.

    Liefs van ons

    BeantwoordenVerwijderen
  2. he bah, wat een vervelende situatie, maar wat goed van je huisarts dat hij meteen belde en het ziekenhuis regelde. Doen lang niet alle huisartsen volgens mij. Gelukkig voel je je nu wat beter. Goed rustig aan doen nog hoor! Beterschap!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn huisarts is echt een hele goede. Hij werkt ook in het ziekenhuis op de spoedpost. Ik ben blij dat hij alles zo serieus neemt, daardoor ben ik snel geholpen en snel opgeknapt. Ben bang dat veel huisartsen inderdaad niet zo zijn!

      Verwijderen
  3. Bah wat ellendig, mijn moeder heeft deze week ook in het ziekenhuis gelegen, dubbele long ontsteking, het schrijnt allemaal zo te heersen. Brr.
    Beterschap iedergeval

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Brr kleine flasback voor mij maar dan 4 keer per week gedurende mijn hele zwangerschap elke dag aan het infuus om aangevuld te worden.

    Gelukkig ben je weer thuis lekker rustig aan doen! Knuff!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo he 4 keer per week en ik vond 1 dagje al zo erg :(

      Verwijderen
  5. Hè bah joh... helemaal eng nu je zwanger bent.
    Heel veel beterschap meid!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh vervelend zeg... Heel veel beterschap en een dikke digitale knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. O getsie wat vervelend voor je maar gelukkig ben je weer thuis en wat opgeknapt. Heel veel beterschap!!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Tjeetje meis wat een ellende, gelukkig ben je weer thuis en wat opgeknapt. Heel veel beterschap hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Jeetje, alweer? Gaat alles nu beter?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja vandaar dat ze ook even van de pzs af gaat. was echt niet leuk om daar te liggen zo ziek. gelukkig ben ik weer helemaal beter.

      Verwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!