woensdag 6 juni 2012

Vanmorgen zaten Pablo en ik een documentaire te kijken, die nogal indruk op mij heeft gemaakt. Het was een doom- scenario documentaire over wat er zou gebeuren zodra er een komeet de aarde zou raken. Alles werd zeer realistisch gespeeld door mensen die op de 'vlucht' waren en onderdoken. En de verteller vertelde alles, alsof het echt was gebeurd.

Met open mond zat ik te kijken hoe de komeet de aarde raakte, New York overstroomde, hoe de aarde een grote vuurbal werd, zure brandende regen ontstond, kortom het ergste scenario wat we ons kunnen voorstellen, een wereld die vergaat. Vreselijk om te zien, ik kreeg er kippenvel van. Ik houd al niet van dat soort rampen-films laat staan een zeer realistische documentaire met professors die duidelijk vertellen hoe sterfelijk en klein we allemaal zijn.

Na een kwartier had ik er genoeg van. Bah hier wil je toch helemaal niet over nadenken? Het leven is zelf al ingewikkeld genoeg. Ik zou het absoluut niet willen weten wanneer de wereld vergaat, er misschien leven daarbuiten is of er miljarden kilometers hier vandaan een grote komeet op ons afkomt. Ik krijg kippenvel bij de gedachte, ik word er gewoon een beetje bang van.

Denken dat buiten deze wereld gaat daar doe ik niet aan. De maan is de maan, de zon gewoon lekker warm en de sterren zijn heel mooi om naar te kijken, meer niet voor mij. Het leven op de aarde vind ik al ingewikkeld genoeg. Vooral de mensen, het ontstaan van leven en dat er zoveel verschillende landen, talen en culturen zijn. Daar denk ik liever aan, dat zijn de dingen waarvan ik nog weinig heb kunnen zien. De aarde is al groot genoeg en daar is voor mij nog veel te ontdekken.

Ik denk niet graag aan een alien invasie of het ' einde der tijden' waar we eind dit jaar zogenaamd aan moeten geloven.  Nadenken over het heelal is voor mij te ver weg. Soms begrijp ik mezelf nieteens, laat staan het feit dat we leven op een klein bolletje in een oneindig universum. Met die gedachte voel ik mij zo klein en sterfelijk en dat vind ik eerlijk gezegd een beetje eng. Ik sta hier met beide voeten op de grond en laat dat oneindig verre denken lekker aan een ander over.

Nee ik houd mij liever bezig met de vraag wat ik morgen moet gaan eten.
Categories: ,

2 opmerkingen:

  1. Heel herkenbaar! Denk maar gewoon over de dingen na die we wel begrijpen en enigzins kunnen veranderen. X

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Precies, sommige dingen heb je toch niet in de hand! xxx

      Verwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!