donderdag 24 mei 2012

Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik wegliep van mijn werk van toen. Ik werkte in de horeca en was het enige tijd al helemaal zat. Aangezien Pablo een opleiding ging doen voor rij-instructeur, was ik verplicht te gaan werken toen Hayley zo'n 6 maanden oud was. Het was niet echt het ideale beeld dat ik voor me had, maar Pablo wilde ontzettend graag die opleiding doen. Dan maar even door de zure appel heen bijten.

In het begin had ik het erg moeilijk op het werk. Bij mijn vorige werkgever in Lelystad was ik leidinggevende en toen begon ik opeens weer onderaan de ladder. Ik voelde me compleet niet op mijn plek, iedereen speelde maar het baasje en ik wist mezelf absoluut geen houding te geven waardoor ik eigenlijk mezelf niet kon zijn. Maargoed misschien was het gewoon allemaal even wennen en moest ik het een kans geven. Er moest immers geld worden verdiend en ik hield van de horeca op dat moment, dus het zou vast vanzelf wel leuk worden.

En dat werd het ook. Ik leerde meerdere collega's kennen en kreeg met een aantal meiden wel een goede klik. Toen de warme zomer aanbrak was het hard werken. Door de warmte en het vele werken van soms wel 12 uur per dag, begon het mij op te breken. Ik miste Pablo en Hayley ontzettend erg en ik wilde veel liever leuke dingen doen met het mooie weer. Daarnaast was het hard werken voor niet heel veel geld. Ik begon mezelf alweer af te vragen wat ik toch ooit zo leuk vond aan de horeca. Ja dat zijn leuke en tevreden gasten, maar als het zo druk en chaotisch is op een bloedheet terras, lijkt niemand opeens tevreden. Collega's rennen chagrijnig en oververhit rond, de gasten zien dat en raken ook snel geïrriteerd.

Toen het winterseizoen aanbrak hoefde ik niet heel veel te werken, dan is het gewoon erg rustig in de horeca. Ik had geen fulltime contract, daar was op dat moment geen ruimte voor. Pablo was klaar met zijn opleiding en kon zo langzaam instromen met het geven van rijles. Al snel begon alles goed te lopen en richtte we onze eigen rijschool op. En zo begon het steeds drukker te worden in het voorjaar. Het werd zelfs puzzelen om onze banen te combineren, aangezien we inmiddels met een 1 jarig meisje thuis zaten. Pablo werkte van 's ochtends tot 16:00 uur en bracht mij dan naar het werk zodat ik van 17:00 tot laat kon werken. We zagen elkaar amper en dat vonden we helemaal niet leuk.

Met het warme weer in het vooruitzicht zag ik het nieuwe zomerseizoen niet meer echt zitten. Met weinig collega's op de vloer had ik echt een goede klik en zo zag ik er steeds meer tegenop naar het werk te gaan. Daarnaast moet je een dikke huid hebben om in de horeca te werken en die leek verdwenen. Ik voelde me totaal niet meer op mijn plek. Ik heb er weleens aan gedacht om in de keuken te gaan werken, omdat ik het daar wel gezellig vond, maar toch leek dat niks voor mij.
Ik begon mij steeds meer aan collega's en situaties te irriteren en zo borrelde de woede in mij terwijl ik aan het werk was. Intussen hadden Pablo en ik al besloten dat ik mocht gaan stoppen met werken als de zaak nog beter ging lopen. Daar keek ik zo naar uit!

Een jaar geleden kregen we  te horen dat we misschien een woning kregen in Almere Poort. Ik was heel nerveus en wist dat ik sowieso niet meer bij het bedrijf kon blijven werken aangezien het te ver weg was. De woning kregen we dus ik was super blij. En mijn werk keerde ik meteen de rug toe. Na een uit de hand gelopen situatie ben ik weggelopen. Ik ben op de fiets gesprongen en midden in een dienst naar huis gefietst. Ik trok het niet meer, ik ontplofte. De enige optie was voor mij weggaan, niet netjes natuurlijk, maar ik trok het niet meer.

Inmiddels zit ik alweer bijna een jaar thuis en wat geniet ik ervan! Of ik ooit nog ga werken? Vast wel. Geen idee wat ik dan ga doen.Ik hoop gewoon in de zaak zodra die nog meer is uitgebreid. We zien wel, voorlopig ben ik nog een fulltime huismama en daar geniet ik ontzettend van. Nooit meer horeca voor mij in ieder geval!

12 opmerkingen:

  1. Gelukkig maar! Ik snapte al nooit wat je zo leuk vond aan de horeca, want ik vond het 10x niks.. En dat enge stuk wat je steeds moest fietsen, vreselijk! En straks zijn we allebei lekker fulltime huismama en kunnen we met de kids leuke dingen doen overdag :) Helemaal leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jaaa heerlijk. Geniet er nu ook zo van met het lekkere weer, alsof ik elke dag vakantie heb.ben pablo daar zo dankbaar voor!!

      Verwijderen
  2. Heerlijk dat je lekker thuis kan blijven, ik werk zelf maar 12 uurtjes pw (Maan & Donderdag) in de zorg en vindt dat al meer dan genoeg. Het wordt er in de zorg ook niet leuker op met al die nieuwe regels en wetten....dit eraf dat eraf, bah! Ik zou eigenlijk 1 dag (6 uurtjes) meer gaan werken als Dana naar school zou gaan (nu ruim 1 jaar geleden), manlief en ik hebben samen besloten dat we het lekker zo laten...heerlijk! Geniet maar lekker van je gezinnetje en super dat jullie bedrijf zo goed gaat!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja ook prima toch. 12 uurtjes werken, mag je idd ook niet klagen :) ik zag ook aan je tweets dat je veel tijd met je meisje besteed. heerlijk he!!!

      Verwijderen
  3. Oh heerlijk. Ik zit nu thuis tot de kleine man 9 mnd is, hoop ik tenminste en dan zien we verder. Maar op dit moment zou ik zooooo graag willen stoppen met werken... Gelukkig nog even tijd om na te denken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je kan ook altijd een paar jaartjes thuisblijven en dan weer werken :) goed over nadenken inderdaad!

      Verwijderen
  4. Ooh kon ik dat maar... :-( Ik zou niets liever willen dan dagenlang met mijn mannetje door te kunnen brengen ipv elke dag hem 's ochtends naar school te brengen, werken tot 18.30 dan snel naar huis, snel eten en hem naar bed brengen ... :-(

    Lijkt me leuk om af te spreken een keertje, lees je verhalen, zie je foto's van je mooie meid, je hebt een mooie bijdrage geleverd aan mijn minor onderzoek, maar we hebben elkaar sinds havo 2(3?) niet meer gezien haha!

    Xx
    Laura

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja leuk! fijn dat mijn bijdrage goed was voor je onderzoek :D is inderdaad lang geleden he pfoe! ik was ook zo opeens weg van gerrit. ik denk nog vaak terug aan die tijd, was een leuke periode, vooral kamp! xxx

      Verwijderen
  5. Maaike Koolbergen28 mei 2012 om 10:35

    Ik vond het erg jammer dat je weg ging toen. Maar ik gaf je groot gelijk! Ik ben een half jaar (iets korter) later ook opgestapt toen! Ben blij dat je lekker van je meisje kan genieten :)

    Xx maaike

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik had het gehoord van Pablo idd! wist niet dat jij er ook zo over dacht trouwens! xxx liefs dank je wel voor je lieve berichtjes trouwens op mn blog!

      Verwijderen
  6. Echt heel vervelend probeer je het en dan nog niet gelukt :( Je komt vast iets beters tegen. Heel veel succes!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben niet opzoek naar een baan haha ben juist heel blij dat ik nu fulltime thuis ben.

      Verwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!