zaterdag 31 maart 2012

Gedurende kwart eeuw dat ik op deze wereld rondloop heb ik vele verschillende definities van 'liefde' meegemaakt. Als ik 10 jaar geleden over dit onderwerp had moeten schrijven was het vast 'die ene jongen' geweest waarop ik dat moment verliefd was. Toen ik 15 was had ik een hele andere kijk op de liefde. Ik nam mezelf bloedserieus en had al enige ervaring achter de rug waarvan ik dacht dat het echte liefde was.

Maar nee, nu ik zo (als volwassen vrouw) terugkijk op de periode, had dat helemaal niks met liefde te maken. Deze blog gaat tenslotte niet over: mijn eerste verliefdheid. Dit moet gaan over echte pure wederzijdse liefde! En dat heb ik maar met één iemand gedeeld in mijn leven: Pablo.

Als je die naam voor de eerste keer hoort, denk je waarschijnlijk aan een romantische Italiaan, die met een roos in zijn mond en een gitaar zijn liefde aan mij verklaart heeft onder mijn balkon. Schuif die gedachte maar meteen opzij. Ik heb namelijk geen balkon en Pablo is gewoon een Hollandse jongen met een limburgs accentje. Maar geen één romantische Italiaan met een roos en gitaar kan tippen aan deze bijzondere man. Toen hij eenmaal in mijn leven kwam, veranderde alles om mij heen.

Ik ontmoette Pablo via een vriendin van toen. Ik was net een aantal maanden verlost uit mijn vorige relatie en zij introduceerde mij in Almere. Ze kende iedereen en met uitgaan stond ze met iedereen te babbelen. Veel mensen leerde ik dankzij haar kennen. Maar soms werd ik er gek van. "Ow pablo is terug!" riep ze een avond. "Wie is dat nouuu weer?!" zuchtte ik terwijl ze mij meetrok naar Le Baron. Hij werkte daar als bedrijfsleider en we dronken een drankje bij hem. Uiteindelijk raakten we goed in gesprek en zijn we sinds die dag niet meer uitgepraat geraakt. Pablo heeft iets dat ik nog nooit had gezien bij een man. Hij is intelligent en mysterieus. Als hij mij tot de dag van vandaag aankijkt, zie ik hoe verliefd hij op mij is. Zijn ogen twinkelen en er verschijnt een lachje op zijn gezicht.

Al snel merkte ik dat hij 10 jaar ouder is dan ik. Hij had al zoveel meegemaakt in zijn leven, terwijl ik het gevoel had dat mijn leven net pas echt begon. Al die interessante verhalen boeide mij, maar hoe kon ik nou thuiskomen met een man van  10 jaar ouder? Ik had nooit gedacht dat mijn ouders daarmee akkoord zouden gaan. Maar mijn ouders vinden alles goed, zolang het mij maar gelukkig maakt. En Pablo maakt mij absoluut gelukkig. Toen we eenmaal een stel werden, kwam mijn leven in eeen stroomversnelling. We woonden na 8 maandjes al samen in een flatje in de stad. En toen we net een jaar samen waren, had ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen.
Onze liefde werd op 10 november 2009 bekroond met de geboorte van onze dochter Hayley Angelina. Een prachtig moment. En uiteindelijk heeft ook dat moment mijn kijk op de liefde weer veranderd. Want wat voor liefde is er nou echter dan de liefde voor je kind?

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!